Balletje slaan

Als de aimabele Koos Voogt (73), nog VVD raadslid tot 21 maart, mij belt met de vraag of ik drie zaterdagmiddagen wil tennissen vraag ik een paar dagen bedenktijd. De filmpjes en interviews met deze keer veertien lijsttrekkers en andere uitnodigingen van maatschappelijke instanties en ondernemers, vreten veel energie en vrije tijd, een beetje de focus op iets anders dan Amersfoorts gemeentepolitiek is eigenlijk best een prettige afleiding. Moet ook nodig eens met mevrouw de Keijzer een hapje eten buiten de deur en op kraamvisite want dat schiet er steevast bij in.

Hele week agenda leeg gelaten voor eten, tennis, beschuit met roze muisjes en tijd om een boek te lezen. Zo staat uw stukkiesschrijver zaterdagmiddag in de sporthal van Theo Meijer in Leusden opeens oog in oog met in de fitnessruimte strakke billen in leggings, bezwete ruggen, een kinderfeestje met gillende, nee, krijsende meisjes die achter een blauwe ballon aanrennen, elkaar ondersteboven lopend.

Word opgehaald door wedstrijdleider Bert ten Hoven, gekoppeld aan ene Harriëtte die al ongeduldig stond in te slaan met het andere gemengd koppel aan de overkant van het net. Wat kon die meid knallen. Even dacht ik; 'Die kan het wel in d'r eentje af'. Dus had ik een makkelijk half uurtje met zo af en toe een balletje terug zodat ik toch het idee had dat ik er toe deed. Het tweede potje was een herendubbel met Bert dat er iets pittiger aan toeging. Als pure recreant moest ik effe de knop omzetten. Na een half uur en een opkomende blaar ging de toeter bij een 3-3 eindstand. Als ik naast toeteraar Tonny van Essen plaatsneem om effe wat te drinken en een stukkie fruit te nuttigen knijpt ze plotseling in d'r toeter voor de volgende ronde. Ik schrik me te pletter, knijp zo hard in mijn banaan dat ie uit zijn schil schiet en op het groene tapijt ploft. De derde pot met Pauline verliep desastreus want aan de overkant stonden Bert en Harriëtte die geen medelijden kenden met duo Hartveld/de Keijzer (8-0). Halverwege dit potje deed ik mijn tennisschoenen uit want de blaar begon behoorlijk op te spelen. Senioren Tennis Amersfoort (STA) blijkt een gezellig clubje tennissers te zijn met veel grijs haar, krasse dames en heren en iedereen in de leeftijd dik vijftig tot dik zeventig is welkom.

De STA is door de hoge leeftijd van de deelnemers kwetsbaar, ziet zijn ledental jaarlijks afnemen. Ze kunnen zich echter nog aardig redden. De schappelijke baanhuur is door de senioren nog wel op te brengen. Mede dankzij sportieve eigenaar Theo Meijer die het tennisclubje het vel niet over de oren trekt.

Na afloop zie ik aan de bar dat ze Grimbergen en Texelse Schuumkop op de tap hebben. Uw stukkiesschrijver houdt de rug recht, is bikkelhard voor zichzelf. Geen alcohol want met de auto. Neem dus mijn zesde dubbele espresso. Thuis wordt de blaar netjes verzorgd door zuster Juanita en mag ik met de beentjes omhoog waarna ze een drankje voor me inschenkt, de schat!

Joop de Keijzer