Boeren 'jongens'

In de klas van mijn zoon zitten een paar boerenzonen. Hun leven staat zo ver van dat van ons maar toch ook zo dichtbij. Wonend in Nieuwland krijgt mijn zoon hier toch maar mooi wat van mee.

Wij hebben het goed, een mooi huis, auto, genoeg eten, vriendjes in de straat en de voetbalclub op loopafstand. Sjoerd woont in het buitengebied en moet zichzelf op de boerderij vermaken. Geen vriendjes in de buurt, weinig vakanties maar heel veel vrijheid, natuur en uiteraard de dieren. Het is anders maar zo puur, zo echt, zo oer!

Als ik hun erf oprij en mijn zoon ophaal, ruik ik de koeien en zie ik de skelters op het erf staan. Binnen een paar kilometer stap je gewoon een heel ander leven in. Ik zie de jongens vanuit de verte aan komen in hun blauwe overal, laarzen aan, modderspetters op hun roze wangetjes met de hond rennend achter hen aan. Een spraakwaterval volgt: ,,Mama, we zaten in de boomhut, hij is zo mooi, we hebben kikkers gevangen en ook nog slootje gesprongen." En dan komt het 'dit is zo mooi, oer' gevoel weer bij me los. Het is het hele plaatje dat je moet ervaren. Het zijn de koeien in de stal, de melkrobot waarvoor ze in de rij staan, dan krijgen ze immers eten, de geur, de klompen op de mat. Ik, als stadsvrouw, weliswaar een stadsvrouw van om de hoek, ik geniet, ik geniet volop. Ik geniet van de dingen die hij meemaakt, die ik nooit heb meegemaakt. Het verjaardagsfeestje in de hooiberg, zijn ritje achterop de quad door de modderpoel. Daar kan geen indoor speelparadijs tegen op.

Sjoerd wil boer worden, het zit er gewoon in, of het nu met de pap- of melk-lepel is ingegoten.

Het zit in zijn genen. Ik hoor hem zeggen: ,,Het is het mooiste vak dat er is, waarom moet ik eigenlijk naar school? Als ik met mijn vader meeloop in het bedrijf, weet ik alles."

Ik probeer het nog even terwijl hij bij ons aan de bruine boterhammen met veel te veel chocopasta zit. ,,Sjoerd, je moet toch weten hoeveel liter melk je moet verkopen om veevoeder te kopen?" Maar daar hebben de twee vrienden samen allang een oplossing voor bedacht. ,,Mama, komt goed, ik maak zijn huiswerk", zegt mijn zoon. ,,Ik ga Sjoerd later namelijk helpen met rekenen op de boerderij."

Toen ik zei: ,,Leuk, dan vraag je voor jouw diensten een pak melk terug, dat is toch eerlijk?" ,,Neehee mam, dat hoeft helemaal niet en je weet toch, ik lust helemaal geen melk."

Hij heeft gelijk, elkaar gewoon een beetje helpen. Gewoon, als vriendendienst.

Mooi toch? Die (boeren)jongens.

Bianca Snel.