De Keijzer op de kansel (2)

Wat was ik zenuwachtig zondagmiddag bij de Preek van de Leek in de Xaveriuskerk. Had die nacht ervoor slecht geslapen. Gedroomd dat het stormde, code rood was afgegeven, niemand de deur uit durfde. Bleef dus zitten met 200 stukken Spakenburgs Hart en 200 vacuümverpakte stukjes oude kaas. Gelukkig was het zondag perfect weer om naar de kerk te fietsen. Dat veel Amersfoorters mijn wekelijkse column in De Stad Amersfoort lezen werd nog eens bevestigd. Velen waren daarna nieuwsgierig geworden. Dus werd door menigeen besloten om het fenomeen 'Preek van de Leek' eens te gaan zien. Ook wijkbewoners wilden wel eens zien hoe Jopie het eraf ging brengen. Achteraf was die nervositeit nergens voor nodig. Als ik bij de introductie door predikant Gerard van der Klis de kerk inkijk en zie hoeveel belangstellenden de moeite hebben genomen om te komen kijken en luisteren valt alle schroom van me af. Na een paar keer diep ademhalen, een flinke slok water en een duimpje van Ruth Gorissen ging uw stukkiesschrijver los.

Met een puntgave muzikale ondersteuning van singer-songwriter Bas 'Lieve Jongen' Bons en de gouden keeltjes van Lucette Snellenburgs leerlingen werd deze preek voor mij een onvergetelijke ervaring.

Doodstil was het in de kerk toen de meiden 'Let me love you' van Justin Bieber driestemmig ten gehore brachten waarna het negental het daverende applaus vol trots in ontvangst nam. Lucette steeg boven zichzelf uit toen ze als soliste het nummer 'Bridge over troubled water' bracht. Technische ondersteuning door Lubbertus Brugge zorgde er tevens voor dat ik uitstekend te verstaan was en door mijn prachtige sonore stemgeluid en zalvende teksten bleef ik de aandacht van het talrijke publiek vasthouden. Naarmate de preek vorderde kreeg ik er steeds meer zin in. Was op bepaalde momenten zo vrij om wat te improviseren, de aanwezigen wat komische anekdotes voor te schotelen. Familieleden, neven, nichten, vrienden en kennissen, allemaal waren ze gekomen om mij een hart onder de riem te steken, dat deed mij zichtbaar goed. Na afloop een vette pluim van Jos van Oord en Gerard met daaropvolgend een hartstochtelijke knuffel van Ruth. Een selfie met oud-lekenprediker restaurateur Maarten van der Heide waarna we samen een glas dronken. Naderhand bij de zogenaamde Zomibo, zondagmiddagborrel, werd ik zelfs een beetje verlegen van alle aandacht en complimentjes. Kon helaas niet iedereen de hand schudden want bij de nazit bleven er teveel mooie mensen plakken. Onvergetelijk dit optreden. Het afzakkertje bij Stadsbrouwerij 'De Drie Ringen' deed de spanning langzaam uit mijn bezwete lijf verdwijnen. Als op maandagmorgen foto's, filmpjes, sms'jes en appjes binnenstromen is het samen met mijn eega heerlijk nagenieten en na de lieve mail van oud-columnist Guido de Wijs smaakte mijn bakkie koffie extra lekker. Denk dat ik zeker twee kilo ben kwijtgeraakt. Inmiddels is mijn bloeddruk weer 120/80 en dat voor een 70 jarige!

Joop de Keijzer.