De Sint op bezoek

Het zou een dramatische middag worden in de wijk Schothorst toen uw stukkiesschrijver als Hulpsint een kinderrijke familie een bezoekje bracht. We werden door een buurman naar Soest gebracht waar De Sint en zijn twee Pietermannen werden getransformeerd tot een statige geloofwaardige Goedheiligman en twee roetzwarte Pietjes. De familie had mij jeugdige hulpjes toegewezen. Een stage en een eerstejaars Piet.

In de auto kreeg ik van de chauffeur te horen dat hij niet mocht drinken tot hij ons weer keurig had afgeleverd, dat vond hij maar niks. Toch wel blij dat hij nuchter zou blijven tot het was afgelopen want een ongeluk met Sint en Pieten in de auto leek mij een doemscenario. Het Stagepietje bleek een adhd'ertje dat zonder zijn medicijnen op pad was gestuurd. Bij het adres aangekomen drukte hij veel te lang op de bel, klopte veel te hard op het raam. Smeet daarna handenvol snoepgoed snoeihard door de woonkamer waardoor alle aanwezige kleuters, die vol verwachting op mij zaten te wachten, als jonge bange aapjes in paniek bij hun moeder op schoot klommen en vrijwel de hele middag niet meer loslieten.

Het andere Pietje moest ik regelmatig aansporen om iets te ondernemen want het meisje was voor het eerst op pad met de Brave Bisschop. Wist van toeten noch blazen. Tevergeefs probeerde ik de kindertjes gerust te stellen. Heel langzaam kwam er voorzichtig wat nageslacht tot mij. Had de drukke Piet achter het grote boek toegesnauwd dat hij rustig en lief moest blijven. Dat hielp gelukkig een tijdje. Opeens komt er een wit keeshondje, dat ik al had horen keffen toen we aanbelden, onder het bankstel vandaan. Het beestje had het niet zo op deze vreemde figuur. Kwam regelmatig grommend naar ons toe maar werd door de heer des huizes tot de orde geroepen.

Als dan eindelijk de zakken met cadeautjes uit de gang worden gehaald wordt de sfeer iets vrolijker. Het eerstejaars Pietje roept met een piepstemmetje de eerste kindertjes bij Sinterklaas en onder begeleiding van hun moeders komen de kleintjes schoorvoetend naar me toe. ,,Toe maar Xess Xava, geef Sinterklaas maar een handje." De Kindervriend in mij lukt het om het meisje gerust te stellen en geef haar een complimentje voor de mooie tekening die ze op school heeft gemaakt. Er verschijnt nu een glimlach op haar gezicht. Trots laat ze het cadeautje aan haar vader zien. Geleidelijk komen de andere kindertjes los waarna het toch nog een geweldig kinderfeest is geworden. De hond hangt bij het afscheid nog effe aan mijn toga. In de auto op weg naar Soest om afgeschminkt te worden voel ik de druk van me afvallen en begin vreselijk te zweten.

Wat verlang ik ineens naar een stevige borrel. De chauffeur kon mijn gedachten raadden want als hij het dashboardkastje opent zie ik vier koude blikjes bier en twee blikjes frisdrank liggen. De 'Bob' reikt mij een blikje aan en gretig neem ik een paar slokjes. Hij knipoogt als hij het lipje van zijn blikje lostrekt!

Joop de Keijzer