Fijn

Ik was eigenlijk van plan om te gaan zeuren over de bus die bijna nooit op tijd komt aangezien ik deze week wederom in de kou heb staan wachten.

Over het fenomeen dat de chauffeurs een te strak schema hebben dat alleen haalbaar is als er niemand instapt en de bus buiten de spits rijdt. Dat ik ze daardoor ook weleens overvol voorbij heb zien rijden of die keer dat ik rennend aankwam maar de bus toch wegreed.

Maar ik doe het niet, het is de donkere, gezellige tijd rondom kerst en oud en nieuw. De tijd van geluk, liefde en dankbaarheid. De tijd dat ik bewust terugkijk en denk aan de dingen die het leven mooi maken. Ik trek het kleedje op mijn bank warm om me heen, laat de flikkerende lichtjes op me inwerken. Als ik een kat was zou ik nu fijn gaan spinnen.

 

Ik denk terug aan de Hooglandse Sferen, wat een hartverwarmende kerstsfeer. Een heerlijke avond met lichtjes, gezelligheid, muziek, dans, het was er allemaal. We liepen tussen de gezinnetjes de sfeervolle route hand in hand. Het vuurtje, de kerstwensen in de boom, de gedenkmuur. Vrijwilligers die zich inzetten om het samenhorigheidsgevoel over te brengen.

Er was een kerstmarkt met kraampjes van goede doelen die ik ook maar al te graag wilde steunen. En zo ging ik uiteindelijk met teveel spulletjes naar huis en nam mezelf voor om volgend jaar nog een stapje extra te doen om anderen vrijwillig te helpen.

 

Iets doen voor een ander, al is het iets kleins, hoe fijn is dat? Wat waren de kinderen verrast toen de buurvrouw aankwam met een zelf gefröbeld kerstpoppetje.

En ik toen ik een compliment van iemand kreeg dat ik ergens haar voorbeeld in was geweest. Mijn hart maakte een klein sprongetje. Hoe fijn kan het zijn om een kaartje te ontvangen, een compliment of een bedankje. In deze tijd worden we weer even bewust van de lieve mensen in onze omgeving. Het zijn de kleine dingen die het verschil maken, cliché, maar oh zo waar.

 

Zo herinner ik mij dat een onbekende onlangs mijn zoon had geholpen, hij lag in een benarde positie met zijn fiets op de grond omdat zijn veter was vastgedraaid in zijn trapper. Zo fijn.

En dan was er van de week een sleutel zoekactie. De fietssleutel van een vriendje van mijn zoon was kwijt. Ze waren wezen voetballen met een aantal jongens bij ASC Nieuwland. Hongerig,  afgemat en beteuterd kwamen ze met het verhaal terug. Moeders kwam erbij, er werden zelfs hulpvrienden ingeschakeld. De vinder verdiende een flink stuk chocola, gekocht bij het goede doel. De zoekactie was snel ten einde. Moeders zag het sleuteltje direct ,gewoon in het zicht, naast het veldje. ,,Huh, net lag hij er echt niet!"

 

Er kwam een jongen aangelopen met een fietssleuteltje in zijn hand:,, Heeft een jongentje vergeten zijn fiets op slot te zetten?"

Oeps. Hoe fijn is dat?

Fijne jaarwisseling.

Bianca van der Linden-Snel.