Kerstmannen

Ik heb een echte kerstman thuis. Zo eentje die alle kerstversiering en kersthuisjes al weken klaar heeft staan, het liefste een verlicht rendier op het dak zet en al weken in de kerst starthouding staat. Bij voorkeur zit hij met kerst, samen met mij, met dezelfde kersttrui aan, aan de lamsbout, uiteraard geserveerd op kitsch kerstservies . Door vrienden word ik geregeld op facebook getagd in filmpjes van andere kerstfanaten. Het kan echt nog veel erger, ik mag eigenlijk niet klagen.

Na de Sint mocht hij eindelijk los. Ik verbaasde me weer over het aantal huisjes. Er leken er toch echt ieder jaar meer van de zolder te komen. Al zag ik hem de laatste weken wel met een zakje met inhoud snel naar boven gaan als hij thuis kwam. Ik dacht nog dat het cadeautjes voor mijn verjaardag waren. Als ik ernaar vroeg kreeg ik als antwoord: ,,Dit kon ik niet laten liggen, zo voordelig, het winkeltje ging sluiten, alles vijftig procent korting, wat moest ik dan? Er moest trouwens nog een huisje bij het winkelgedeelte, weet je nog?"  Oh ja, hoe had ik het kunnen vergeten.

De lichtjes buiten waren er dit jaar meer dan vorig jaar en ook het tuinbankje had opeens lichtjes gekregen. Lichtjes, je kunt ze schijnbaar niet genoeg hebben met kerst. Ik houd best van kerst hoor en ga ook graag mee naar de kerstshows. De kerstshows in de buurt hebben wij natuurlijk allang gezien. Mijn man staat standaard bij de lampjes te kijken, ik kijk wat rond, heb wat in mijn handen en kom tot de conclusie dat ik al zoveel heb en leg het dus weer terug. Mijn zoon is de kleine kerstman en loopt dan ook, bij het tuincentrum, graag hand in hand met mijn man. Zo kunnen ze ergens tussen hen in een nieuwe kerstverovering verdoezelen. Bij de kassa hoor ik dan weer: ,,Deze hadden we nog niet, hij was niet duur". Tuurlijk, ach laat maar. Niet zo vreemd eigenlijk dat het dorp ieder jaar groter wordt.

Nu hoorde ik pas iemand die zijn kerstboom al had staan sinds 1 november. Het kan dus erger, ik mag dus niet klagen. Bij de buren zag ik overigens ook een leuk kersttafereeltje ontstaan. Mijn man en de buurman hadden beiden teveel buitenverlichting opgehangen. Oogluikend stonden wij vrouwen dit toe, zolang het maar niet teveel knipperde en het enigszins subtiel bleef. We gingen akkoord met in ons achterhoofd; het zijn maar een paar weken, als dat dan het enige minpunt is, vooruit. Bij de buurman stond een verlichte kerstman in de tuin, die volgens mijn man toch echt op het dak van de schuur moest. Buurman was het daarmee eens, zo gezegd zo gedaan. Na een uur was de kerstman echter weer verplaatst van het dak naar de tuin. Dit werd toch wat te gek moet buuf hebben gedacht. Buuf, je hebt gelijk hoor, er zijn grenzen. We moeten erger voorkomen maar we klagen niet.

 

Gezellige kerst.

 

Bianca van der Linden-Snel.