Klaar met hulpsint

Het zit erop. De echte Sinterklaas is terug naar zijn residentie in zonnig Spanje. Uw stukkiesschrijver zijn taak als bijklussende hulpsint is bij deze beëindigd. Ruik nog dagelijks de lijm die mijn fraaie statige baard op zijn plaats moest houden. De lijmresten zitten nog op wenkbrauwen en bakkebaarden. Op pad geweest met traditionele zwarte Pieten (zwart tot in de neusgaten en oren) maar ook met gele, groene en roetveeg hulpjes. Overal blije gezichtjes, zenuwachtige ouders, bezorgde opa's en oma's en er was een keer een oom die schijtlollig met een lading bier op ook effe bij De Sint op schoot moest. De kinderen vonden het maar niks want hun respect voor De Goedheiligman kreeg op deze manier toch een knauw. De oom kreeg er van langs zodra Sinterklaas onder luid gezang de huiskamer had verlaten. In de gang ving ik nog net de uitbrander op. Hij kreeg goed op zijn donder want het verstoren van dit kinderfeest was ongepast. Volgend jaar kon hij kiezen of zich netjes gedragen of niet meer welkom op Sints verjaardag. Bij mijn bezoekjes dit jaar eigenlijk verder geen incidentjes met baldadige pubers of aangeschoten aanhang. Veel kinderen waren opgetogen, zongen spontaan liedjes, brachten trots prachtige tekeningen of kwamen naar de Sint om te knuffelen of een handje te geven. Het is mooi geweest. Effe geen sinterklaasliedjes meer. Na 'Sinterklaas Kapoentje' (89 keer), 'Zie ginds komt de stoomboot' (41 keer), 'Kom maar binnen met je knecht' (24 keer), 'Dag Sinterklaasje' (311 keer) en maar drie keer 'Zie de maan schijnt door de bomen', verlang ik naar kerstliedjes ook al komen die na een paar weken ook weer je neus uit. Er staat nog een zak strooigoed in de kamer waar de tumtummetjes zijn uitgevist door de buurtkinderen en de tekeningen met een schele Sinterklaas, een scheefgezakte mijter en Pieten met de gekste kleuren en vreemdste uitdossingen blijven nog een paar dagen op de kast want ik hou de herinnering nog eventjes levend. Heb weer menig kindje, met of zonder snottebel, een onvergetelijke middag bezorgd. Ontelbare schoentjes zijn er gezet. Zo mooi om te zien dat kinderen een rotsvast geloof in de Sint hebben. Zelfs als ze dichtbij komen staan om hun cadeautje in ontvangst te nemen en je vol verwachting aankijken is het geen verklede meneer maar de echte Sint. Op school vertellen ze opgewonden dat hij op visite is geweest en wist wat hij of zij op het verlanglijstje had staan. Want zijn luisterpiet had het op het dak bij de schoorsteen allemaal gehoord. Drinken voor de dorstige bisschop ging vrijwel altijd door een rietje, snoepen ging door de stugge snorharen vaak de mist in. Stukjes appeltaart bleven in de baard hangen of vielen op de grond. Een servetje scheurde omdat het aan de lijmresten bleef hangen, een glaasje wijn bleef (op karakter) onaangeroerd. Na het afschminken, uittrekken van een drijfnatte mantel en een doorweekte tabberd kwam het aangereikte biertje als een geschenk uit de hemel!

Joop de Keijzer.