A Perfect Day

Van de week had ik als brugwachter zo'n dag dat alles op zijn plek viel. Het weer was schitterend, de sfeer uitgelaten, mensen aardig naar elkaar, geen storing op de brug, een vredig tafereel, kortom alles klopte. Wat zou het mooi zijn als alle dagen zo zouden verlopen. Op de kade een groepje Marokkaanse jongeren rustig zittend op hun scooters, filmpjes kijkend op hun telefoon. Hebben schik als er een berichtje wordt verstuurd of binnenkomt. Iets verderop twee mannen met een waterpijp. Geurige vanilledampen stijgen op, de heren kijken tevreden voor zich uit. Op de steiger spreiden drie meiden een roze plaid uit, leggen de inhoud van hun picknickmand voor zich neer, genieten in het zonnetje van een warme croissant, proosten op het leven. Later wordt alles netjes opgeruimd en meegenomen.

Iets verder zitten eigenaren van plezierjachtjes te barbecueën, liggen op het dek te zonnen of gooien een hengeltje uit. Even daarvoor heb ik fietsboot 'De Eemlijn' binnengelaten. Op de Koppelbrug zitten twee aalscholvers die tegelijk een dunne witte straal meurende vissmurrie omlaag spuiten. Een passerende fietser wordt op een haar na gemist, uw stukkiesschrijver staat net op tijd onder het afdakje, hoort de natte drab uiteen spatten op het aluminium boven het bedieningspaneel.

Terug in de haven help ik de bemanning met stoelen stapelen, vlaggen opvouwen, lege flesjes opruimen. Daarna nemen we plaats op het voordek waar schipper René de dag doorneemt met de vrijwilligers. Als iedereen een drankje heeft, kijken de heren senioren naar voorbij fietsende dames. Als een licht briesje een zomerrokje doet opwaaien hebben de grijze heren een fractie van een seconde zicht op prachtige roomblanke dijen. Even vallen we stil. Dan ineens uit het niets hoor ik oud-politievoorlichter Henk droog zeggen; ,,Zag je wat voor mooie schoenen ze aanhad!" Uw brugwachter verslikt zich in zijn stadsbiertje waarna ik van kassière Marjo snel een tissue krijg aangereikt.

Als iedereen afscheid van elkaar heeft genomen wil ik wegfietsen maar wordt door Monique van restaurantboot 'De Saffraan' geroepen. ,,Wanneer kom je nou een biertje drinken want dat heb je maanden geleden al beloofd". Stap gelijk af, wandel via de loopplank naar een tafeltje aan het water. Soesterkwartierders en Sassianen op het bankje tegenover het schip hoor ik roepen: ,,Je ken wel zien woar de cente zitte". Als ik zit te genieten van een perfect getapt glas bier komt meester-kok Kars naar boven, zet vier amuses voor me neer. Stomverbaasd kijk ik naar deze delicatessen, weet effe niets te zeggen. Voor de liefhebbers beschrijf ik watertandend wat ik kreeg voorgezet: Zweeds tunnbrood, daartussen aubergine en antiboise, er overheen feta. Schuimpje van aceto balsamico met biet en basilicum, rasp van belperknol ( Zwitserse kaas met knoflook en peper). Cilinder van sjalot. Tot slot, ijsje van Thaise curry.

Ik hoor antiquair Henk van Ramselaar vanaf Havik 47 al weer roepen: ,,Hé, Amusekoning!"

Joop de Keijzer