't Praathuis

Mijn plekkie op de snuffelmarkt op de Grote Koppel leek regelmatig op een buurthuis waar onder het genot van een koppie koffie of thee effe werd bij gekletst. Toen marktmeester Willem mij een grondplek had toegewezen begon het al bij het uitpakken waarbij iedereen mij wel wilde helpen. Niet alleen om wat te kletsen maar ook om te kijken of er nog wat van hun gading bijzat. Ik had eigenlijk gewoon op mijn stoeltje moeten blijven zitten en de bezoekers mijn ouwe meuk laten uitpakken. De tekeningen van een naaktmodel uit Hoogland (ik noem geen naam) gingen van hand tot hand maar tot verkoop kwam het niet. Het schilderij met het zigeunermeisje, vraagprijs drie euro, ging voor vijf! euro van de hand. Als een klein jochie een boekje van Donald Duck in zijn handje heeft en het aan zijn moeder laat zien dan weet je, het is verkocht (vijftig cent).

Jan en Alleman uit het Soesterkwartier komt effe buurten. Ik ben al vroeg door mijn koffie heen. Drie wijkbewoners zijn getuige van een hilarische net niet verkoop. Een oudere Turkse dame pak een vaasje en vraagt "Mineer, wat kost?". Ik vraag twee euro. U raadt het al, zij vraagt of het voor een euro kan. Ik houd mijn poot stijf, ze zet het terug. Komt zij later weer terug voor datzelfde vaasje. Ik denk handig te zijn door een euro te vragen want ik wil er vanaf. Maar dan breekt mijn klomp. ,,Mag vijftig cent meeneem?" Ik sla dicht. Iedereen bij mijn plekkie heeft plotseling net wat anders te doen. Als ik op het punt sta om het uit mijn handen te laten vallen is er tot mijn opluchting een koper die mij een euro in de handen drukt en het vaasje laat verdwijnen in een plastic zak met meer prullaria.

Ben inmiddels weer helemaal up to date voor wat betreft familieaangelegenheden, blessures, verslavingen, tikkende tijdbommen, hoge/lage bloeddruk, tandartsstress, gebrekkige thuiszorg, overspannen mantelzorgers, overlijden, crematies, stoflongen, zuurstofapparaten, omleidingen en bypassoperaties, scheidingen, vreemdgaan, stoma's en geldkwesties. Tussendoor moet ik ook nog wat zien te verkopen. Daar er in Amersfoort meer festiviteiten en markten worden gehouden was het snuffelpubliek dunnetjes gezaaid. Toch slaagde ik erin om tussen de gesprekken door wat 'antiek' en vintage spul (voor weinig) van de hand te doen. Ben er intussen achter dat boeken, platen, cd's en videobanden echt niet meer kunnen. Na afloop dan ook rechtstreeks naar de Kringloop. Een paar boeken in die zogenaamde minibieb gelegd want daar wordt nog wel eens een boek uit meegenomen.

Op het eind van de dag voelt uw stukkiesschrijver zijn rug opspelen. Toch was dit weer een snuffelmarkt waar men elkaar ontmoet, bijpraat, knuffelt en harten worden uitgestort. Van de 'gigantische' omzet, u raadt het waarschijnlijk al, biertje bij Dara en brouwerij De Drie Ringen gekocht. Nadat ik de dagopbrengst netjes bij mevrouw de Keijzer heb ingeleverd plof ik op de bank. Ben weer helemaal op de hoogte van het wel en wee in onze prachtwijk!

Joop de Keijzer.