Verrassende fietstocht

Opeens stonden ze voor de deur, vrienden uit Nijkerkerveen, of we mee gingen fietsen. Ze hadden e-bikes gekocht, wilden ze op deze zonnige middag eens uitproberen. Met het vooruitzicht op terrasbezoeken en bitterballen lieten we ons overhalen en stappen op de fiets. Zij met, wij zonder accu. Voor familie de Keijzer een bij voorbaat verloren strijd zou tijdens het fietsen blijken. Aanvankelijk ging het relaxed, maar op het Bernard de Roijpad langs de Eem met de wind tegen begon spierkracht het af te leggen tegen ondersteunend geweld.

Honderden fietsers waren die dag op het idee gekomen om de route langs het water te nemen waardoor we steeds moesten inhouden en weer op gang komen. Het echtpaar deed dit fluitend, wij wat moeizamer. Ze hadden er duidelijk schik in, lieten tijdens inhaalmanoeuvres zien waar zo'n e-bike toe in staat is. Uw stukkiesschrijver en zijn eega lieten zich echter niet overtuigen van de voordelen, zeker niet toen de prijs van zo'n fietsie ter sprake kwam. Op het eind van het fietspad konden we links naar Soest, rechtdoor naar Baarn en rechts naar Hoogland. De e-bikers wilden eigenlijk wel rechtdoor want de accu was nog lang niet leeg maar de Keijzer wilde met het terras van Cor Smink bij zijn kroeg 'De Plank' in het verschiet, het liefst naar rechts. Het echtpaar laat effe zien wat zo'n e-bike allemaal kan en zit al ruim een kwartier op het Plankterras als we op ons dooie akkertje aan komen zetten. Als de bestelling is opgenomen komen de verhalen los over het gemak van 'elektrisch' en binnen vijf minuten hebben ze al weer zin om te gaan. Ik kan ze overhalen om nog effe te blijven zitten. Mijn redding was het muziekgezelschap 'De Plafondvegers' die spontaan waren neergestreken op het terras daar op de Coelhorsterweg. Ik had stiekem een heel lang verzoeknummer aangevraagd en een donatie in hun vioolkist gedaan. Ruim een kwartier speelde het dweilorkest een Amsterdam-medley waarna we weer in staat waren om verder te fietsen.

Daar gingen ze weer, vrolijk fit op de pedalen. Als we langs het kerkhofje komen kan ik ze overhalen om kort dit rustieke begraafplaatsje te bezoeken. Hadden we weer een pauze om de zadelpijn te laten wegtrekken. Op weg naar de Dollardstraat komt de openstaande Koppelbrug als geroepen. Een storing die de brug op spookachtige wijze laat opengaan. De bomen waren omhoog, toch ging het bruggedeelte een stukje open. Collega's Ron en Kees waren al ter plekke evenals de Rova storingsdienst en een zestal politiemensen die het verkeer regelden op de omliggende wegen. Het laatste stukje naar huis was een makkie. Het echtpaar nog uitgenodigd om wat te drinken. Ze waren echter nog lang niet moe, wilden weer snel op de fiets richting Nijkerkerveen. De achtergelaten folders ingekeken maar ook de pikante foto van Anita Witzier in super kort rokje heeft mij niet doen besluiten om zo'n fiets aan te schaffen. Vandaag gewoon weer op eigen kracht naar de bruggen gefietst!

Joop de Keijzer