Column Joop de Keijzer

Vol verwachting klopt mijn hart!'Ouderwetse intocht' kopte de krant maandagmorgen. De organisatie van Amersfoort Sinterklaasstad, onder leiding van Jos Kreijne en Renate van Braam had geen enkele concessie gedaan aan de kleur van de 250 pieten. Amersfoort was 100 procent zwarte pietenproof bij de traditionele intocht op 15 november 2014. De officiële start van dit kinderfeest begon zonder een wanklank in de aanwezigheid van duizenden kinderen met hun ouders, broertjes/zusjes, opa's en oma's. Vier soms vijf rijen dik stonden ze vol overgave uit volle borst te zingen. Toen de Kwekersbrug openging ontplofte de bomvolle Eemhaven. Daar was ie dan eindelijk onze Goedheiligman. Omringd door acrobaatpieten, clownpieten en pakjespieten stond de eerwaarde statig zwaaiend op het voordek van zijn stoomboot. De ontvangst door onder andere burgemeester Bolsius was uitbundig. Onder muzikale begeleiding van een muziekpietenorkest vertrok de Sint richting Eemplein om daarna een zegetocht te maken door de halve stad. Uw stukkiesschrijver doet tot 5 december geen oog meer dicht. Ben ik wel lief genoeg geweest. Heb ik geen stoute dingen gedaan. Wat heeft die luisterpiet allemaal opgevangen door de schoorsteen. Ik liet wel eens een boertje na het eten. Heb mijn tanden wel eens vergeten te poetsen. Soms vergat ik wel eens het gas lager te zetten, toen was er een prutje spaghetti aangebrand. Liet een paar keer een glas uit mijn handen vallen en knoeide een paar keer met koffie inschenken. Deed ook per ongeluk een blauwe boxershort bij de witte was. Vergat vaak mijn hand voor mijn mond te houden toen ik moest hoesten en heb een keertje alcohol gedronken toen dat niet mocht. Reed ook wel eens door het rode licht en vergat een paar keer om schone sokken aan te trekken. Reed wel eens zonder licht op mijn fiets. Liet een croissant te lang in de oven opwarmen en toen was het een onherkenbaar zwart hoopje deeg geworden. Dronk ook wel eens (karne)melk zo uit het pak en daar werd mevrouw de Keijzer niet vrolijk van. Deed een afgelikte lepel terug in het pak yoghurt waarna er de volgende dag een dikke poes opzat. Snoeide een paar struikjes te ver waardoor ze verpieterden. Liet een windje op de fiets terwijl er iemand achter mij reed. Heb eens een kaarsje laten branden toen ik al op bed lag. Liet mevrouw de Keijzer een keer schrikken met een half dode muis waarna ze drie dagen niets meer tegen me heeft gezegd. Heb een open blikje sardientjes in de koelkast gezet waarna de hele koelkast naar vis rook(stonk). Als luisterpietje dit allemaal heeft gehoord en verslag gaat uitbrengen aan Sinterklaas dan moet ik waarschijnlijk mee in de zak naar Spanje, mag ik mijn schoen niet zetten en kan ik mijn uitgebreide verlanglijstje natuurlijk ook wel vergeten. Begrijpt u nou dat ik onrustig slaap en heel blij zal zijn als het 6 december is want dan pas kan ik weer met een gerust hart gaan slapen. Eng dromen doe ik ook. Raar gekleurde pieten komen krijsend voorbij. Viel in een bak met pepernoten en kon er niet meer uitkomen. Een gitzwart paard van Sinterklaas liep bij ons over het dak op de Dollardstraat. Gelukkig zijn dromen bedrog, kon ik opgelucht ademhalen bij het ontwaken uit deze nachtmerrie. ,,Ja, maar Joop", zult u zich afvragen, ,,bestaan er eigenlijk wel witte pieten?" Jazeker, die zijn er. Ik liep er deze week zelfs een paar tegen het pietenlijf. Piet Struijk, Piet van Dijk, Piet Hoek, Piet van Zijl en Piet Kunst. Zij mogen ook hun schoentje zetten als ze lief zijn geweest.Joop de Keijzer.