Column Joop de Keijzer

Opwarming van de aardeDat de aarde opwarmt heeft ook zo zijn voordelen. Zaterdag 18 oktober 2014: 23 graden! Fietsen was die dag vanzelfsprekend. Naar Soest, De Soesterduinen, door de bossen naar Soesterberg, de berg op naar het Soester Hoogt. We waren, samen met honderden andere zonaanbidders, natuurliefhebbers, wandelaars en sportfanaten, aangenaam verrast door dit weertype. Vogels zingen het hoogste lied. Vlinders op zoek naar geurige bloemen. Op de hei spot ik zelfs benen die omhoog staken en armen die iemand welkom heten. Tientallen hondenbezitters die met stokken, tennisballetjes en frisbees hun huisdier aan het werk zetten. Een grote hond, merk labrador, schijt midden op het fietspad. Een andere viervoeter maakt een paard, gespannen voor een sierlijk rijtuigje, aan het schrikken. Het echtpaar op de bok schrikt zich het lazarus. Met veel moeite word het edele dier daarna door de koetsier onder controle gebracht. Over de duinen schalt een scheldkanonnade die uit zijn tenen komt, er is geen hondenliefhebber die reageert. Ze keken net allemaal de verkeerde kant op. Een groepje vreemd uitgedoste dames en heren staan met hun armen om bomen heen, wangen tegen de schors, de ogen gesloten. Ze zijn ontroerd en prevelen zachtjes lieve woordjes. Eén boom is hier vermoedelijk niet van gediend, een dooie tak valt net naast de bomenknuffelaar die onverstoorbaar de geïrriteerde boom blijft liefhebben. Alle bankjes waar mevrouw de Keijzer en uw stukkiesschrijver altijd even pauzeren zijn bezet en noodgedwongen moeten we plaatsnemen op een terras. Geen straf met deze goddelijke temperatuur.Zondag, 19 oktober, 20 graden! Nog steeds redelijk weer, op naar het Bokkige Bierfestival op de Appelmarkt. Vol terras met vijf ondernemers die hun brouwsels aanbieden. Herfstbokbieren met namen als Gijle Bok, waarvan ik er twee dronk, Johannieter 2011, mijn favoriet waarvan ik er drie de huig liet passeren, Dolle Bok, Bokkepruik en natuurlijk Jopen 4granen. Nou zult u waarschijnlijk weer denken die man heeft een lever van ijzer en nieren van beton maar dat valt mee. De bierglaasjes waren klein van formaat en na elk biertje drinkt uw columnist een groot glas water want anders haal in na zo'n bacchanaal de Dollardstraat niet en mis ik Studio Sport om zeven uur. Ook eet ik stevig tussen de bokjes door. Braadworst met zuurkool en stokjes saté van de grill deden mij watertanden en eenmaal thuis heb ik nog een gerookte makreel voor de helft verslonden. Redelijk fris nog Studio Sport gezien en met veel moeite Heel Holland Bakt uitgekeken. Mijn (ons) voornemen om op de Wagenwerkplaats nog treinen te gaan kijken schoot er bij in want de zachte uitnodigende bank won het helaas van de sportieve fietstocht naar de SpoorParade bij het Piet Mondriaanplein. We kregen door de diverse stoomfluitjes die door heel Amersfoort te horen waren, echter toch wat mee van dit spektakel waar zo'n dikke 25.000 bezoekers op af zijn gekomen. Ook bekroop mij een gevoel van nostalgie bij het horen van de spoorweggeluiden uit mijn lang vervlogen jeugdjaren.De bomen worden kaler, de wind trekt aan, de maan schijnt door de bomen, het gure weer jaagt de laatste passanten uit de Eemhaven. Ik heb een tuinzak aangevraagd voor het vele blad dat zich ophoopt bij de parkeerplaatsen en voordeuren. De veel te jong overleden Eva Cassidy zingt 'Autumn Leaves'. De lange onderbroek kan uit de kast. Zuchtend denk ik: ,,Tijd voor een maandenlange winterslaap." Beneden ruik ik bruine bonensoep. Bij toverslag is mijn herfstblues verdwenen. Joop de Keijzer.