Column Joop de Keijzer

Het stukje Dollardstraat voor mijn huis ligt er strak geasfalteerd bij. De stoepranden zijn opnieuw gelegd, de parkeerplaatsen zijn ontdaan van oprukkende boomwortels. Ongelijke tegels geëgaliseerd, de bloemperkjes zijn netjes bijgeharkt. Ons uitzicht is verfraaid, mijn huis in waarde gestegen, lawaaioverlast beduidend verminderd. De afgelopen weken zat ik wel elke morgen stijf overeind in mijn bedje als de heren van Avema Wegenbouw uit Achterveld met hun schraapmachines de huizen van nummer 2 t/m 36 op hun grondvesten deden schudden. Het glas in lood trilde uit het lood, de waxinelichthoudertjes sprongen op en neer op de vensterbank, de lampen aan het plafond slingerden heen en weer, het leek soms net of het spookte in Huize de Keijzer. Het leed is gelukkig bijna geleden maar nu doet een ander ernstig probleem zich voor.Dit gladde, rimpelloze wegdek nodigt menig automobilist uit tot knetterhard scheuren naar de Noordewierweg. Het is maar een kort stukje, maar de ene na andere bestuurder blaast als een dwaas naar het einde van dit stukje straat. De wegwerkers van Wernsen uit Terschuur houden regelmatig hun hart vast. Bij stratenmaker Gerko van Essen werden zijn boterhammetjes finaal uit zijn trommeltje gereden en zijn eitje, liefdevol zachtgekookt door mevrouw van Essen, werd nog net niet uit zijn vingers geblazen door een snelheidsmaniak met zijn muziekboxen op volle sterkte. Zijn maatje Gerwin van de Hul zag zijn net opgestoken sjekkie finaal tussen zijn lippen vandaan gereden worden en zijn petje vloog door de luchtverplaatsing van zijn hoofd. Een paar stevige vloeken knetterden door de Dollardstraat, maar daar hadden de racemonsters niets van meegekregen. Gelukkig waren er ook bestuurders die wel rekening hielden met de wegwerkers. Opvallend vaak dames achter het stuur die hun snelheid matigden!Waarom, nu je toch bezig bent, niet twee/drie verkeersdrempels neergelegd, zou ik verkeerswethouder Hans Buijtelaar willen vragen. Er wonen aan de overkant alleen senioren waarvan de meeste gebruik maken van rollator, scootmobiel of wandelstok. Aan onze kant wonen inmiddels bijna allemaal jonge gezinnen met twee of drie kleine kinderen. Twee doelgroepen die gebaat zijn bij 30 kilometer of langzamer. Het gaat regelmatig maar net goed, wij willen niet wachten op de eerste pijnlijke ongelukken. Terwijl ik dit schrijf, moet een automobilist uitwijken voor een tegemoetkomende weggebruiker en rijdt half de stoep op. Een rijtje tegels komt omhoog, Gerko komt met zijn lawaaiige egaliseerapparaat de tegels er weer instampen. Ze moeten door, het werk moet af dus hebben ze voor hun bouwlampen stroom nodig. Of we dat willen leveren en of hij even mag plassen want toen ze in de bosjes hun blaas leegden kregen ze op hun donder van de oudjes aan de IJsselstraat. Waarom niet ook een mobiel toilet geplaatst voor de mannen, want als deze noeste werkers een keer een grote boodschap doen op het Keijzerlijk toilet, worden daarna alle ramen en deuren tegen elkaar opengezet en verkassen wij voor een uurtje naar de buren. Hans, wil je met een noodgang een dixie laten plaatsen of een ambtenaar opdracht geven een verplaatsbare poepdoos neer te zetten, dit is enorme aanslag op mijn woongenot. We leven overigens van harte met ze mee. Alle betrokken bewoners hebben al getrakteerd op koffie, thee,frisdrank en zelf gebakken gevulde speculaas (mevrouw de Keijzer). Wel hopen alle bewoners dat de mannen voor ze naar hier komen voortaan thuis even een poepje doen.Joop de Keijzer.