• Peter Storm gaf zaterdag een lezing in De War.

    Foto: Anne Vernooij

'Geenkinderenaandekant!' laat stem horen

AMERSFOORT 'Dit zijn de regels, dit is de wet. Je wordt op het vliegtuig terug gezet' is een uitgave die haaks staat op de anders zo gerespecteerde humane en tolerante houding van de Nederlander. Er zijn in dit polderlandje veel kinderen die dagelijks in zogenoemde gezinslocaties in angst leven over het feit of ze hier wel kunnen blijven. „Omdat dit leiden zich onzichtbaar en in stilte voltrekt, proberen we met dit boekje een bescheiden bijdrage te leveren aan het naar buiten brengen van hun stem."

Arjan Klaver

Dit zegt Peter Storm. Hij is één van de kartrekkers van Geenkinderenaandekant! Een organisatie die zich hard maakt voor de rechten van de jonge vluchtelingen. Afgelopen zaterdag gaf hij een lezing in De War. Enkele kilometers verwijderd van een gezinslocatie. Ons land kent zeven plaatsen met een dergelijke instantie. Een gezinslocatie is een acceptabel naam voor een instelling die wat minder human en vriendelijk de trommelvliezen masseert: vrijheidsbeperkende AZC's. Deze zijn bestemd voor gezinnen die naar Nederland gevlucht zijn en van wie een eerste asielaanvraag is afgewezen, maar die wel nog in procedure zijn. Zeker voor kinderen is het onbegrijpelijk dat 'een meneer op een kantoor' ineens bepaalt dat zij of hun vrienden hier niet meer mogen leven, terwijl ze hier al jaren wonen en naar school gaan.

GEBUNDELD „De afgelopen tijd hebben we verhalen verzameld van kinderen en hun ouders die in een gezinslocatie wonen. Deze hebben we gebundeld in een uitgave", vertelde Storm tegenover een groot aantal belangstellenden dat op zijn lezing afkwam. Het was tegelijkertijd een contactmoment tussen de Amersfoorters en een paar vluchtelingen die zo de gelegenheid kregen om iets over hun situatie en ervaringen te vertellen. Storm stelde dat de omstandigheden in de gezinslocaties niet goed zijn en dat het uitzetcentrum in Zeist - waar de uitgeprocedeerde vluchtelingen uiteindelijk terecht komen - veel wegheeft van een gevangenis.

KINDERPARDON „Verder strijden we ervoor dat een aantal voorwaarden van het Kinderpardon wordt aangepast. Kinderen die langer dan vijf jaar in Nederland wonen en asiel hebben aangevraagd, komen voor die regeling aanmerking. Maar daar zitten veel eisen aan vast. Een voorwaarde is bijvoorbeeld dat een vluchteling voldoende moet meewerken aan de terugkeer naar eigen land. Laat die voorwaarden maar eens op u inwerken. Vreemd toch? Ze vluchten niet voor niets naar Nederland."

Kinderen die in Nederland geworteld zijn doordat ze meer dan vijf jaar in Nederland verblijven, kunnen een beroep doen op het Kinderpardon. De cijfers zijn echter wat minder rooskleurig. In de praktijk blijkt dat 98% van de kinderen wordt afgewezen, omdat het onmogelijk is om aan de talloze voorwaarden te voldoen. Verreweg de meeste afwijzingen worden gedaan op grond van het 'niet voldoende meewerken aan terugkeer'. Storm: „Dat 'meewerken aan de terugkeer' een voorwaarde is, is natuurlijk bizar. Waarom zou iemand die wil terugkeren een aanvraag doen voor het Kinderpardon? Waarom is weggaan een voorwaarde om hier te mogen blijven? Vanaf het moment dat vluchtelingen in Nederland aankomen, krijgen ze gesprekken met de Dienst Terugkeer en Vertrek. Ook als er nog asielprocedures lopen, blijft deze instantie de vluchtelingen voorhouden dat ze hier geen toekomst hebben en dat ze moeten terugkeren naar hun land van herkomst. Kijk, ze wonen in gezinslocaties waar ze elke ochtend de kans lopen dat ze van hun bed worden gelicht om voorts overgebracht te worden naar de gezinsgevangenis in Zeist. Vanaf Zeist worden mensen uitgezet naar hun eigen land dat voor veel kinderen niet een land is dat zij kennen. Dankzij de uitgave 'Dit zijn de regels, dit is de wet. Je wordt op het vliegtuig terug gezet' belichten zij en wij de problematiek op een heldere manier."