'Hier in de Eemhaven gebeurt het...'

Iedereen die een bijdrage wil leveren aan dit stadsportret, kan de komende weken een foto of filmpje plaatsen op de website. Alle foto's en filmpjes vormen samen een mozaïek dat de historie in gaat als het beeld van Amersfoort in 2013. Inwoners kunnen een beeld van zichzelf, hun gezin, hun buren, vereniging of bedrijf toevoegen aan dit mozaïek. Van de mooiste beelden wordt een film gemaakt die de burgemeester aan de stad presenteert op het moment dat de 150.000ste inwoner er is. Stad Amersfoort doet wekelijks verslag van de zoektocht die Hans van Helden, projectleider van ,,Amersfoort dat zijn wij'' doet naar 'het onbekende Amersfoort'. Deze week loopt hij rond in de Eemhaven.Het is natuurlijk maar een grappige verwijzing naar de sfeer in roemruchte zeehavens, als Joke Assink, schippersvrouw van de Roode Kaat en de Vita Nova, spreekt over 'het volk dat in de Eemhaven rondhangt'. Maar de typering dat hier 'de uitersten elkaar hier treffen' snijdt wel hout. Het digitale stadsportret wint deze week aan veelkleurigheid: de studenten van de Hogeschool Utrecht, de jongeren onder de brug, de creatieve ondernemers, de winkelende Amersfoorters op het Eemplein en de Pathé-bezoekers die in Zandfoort-aan-de-Eem eindigen met een kopje koffie en een 'broodje bijzonder'. De pioniers van dit gebied hebben de laatste jaren naam gemaakt: André van Gelderen, creatief horeca-ondernemer, is met een groot hart en een enorm doorzettingsvermogen al jaren de aanjager van veel ontwikkelingen. Zonder zijn stadsstrand, trouwlocatie en bijzondere vergaderaccommodatie zou de Eemhaven niet geworden zijn wat zij nu is.En Jan Poolen, die een paal geslagen heeft door zich hier met zijn architectenbureau te vestigen, maar ook andere ondernemers mee te trekken, die nu in Rohm&Haas of Schipbreuk een bijzonder kantoor of studio vinden. Kunstenaars als Thijs Trompert, Marisja Smit en Andreas Wolhar hebben hier naam gemaakt en dragen er nog dagelijks aan bij dat het zindert in de haven.Vincent Tomassen, die het aandurfde om ver voor de ontwikkeling van het gebied uit restaurant Merlot hier te vestigen.Bülent Yokus die met lef en smaak DARA tot een echt Wereldrestaurant heeft ontwikkeld en nu zijn tanden mag zetten in de ontwikkeling van de voormalige Prodent-fabriek. Iconen van de Eemhaven zijn het en hun plaats in het digitale stadsportret meer dan waard.Onze tocht, die op verzoek van Joke Assink in een aantal etappes plaatsvindt en gespreid over meerdere weken, maakt duidelijk dat hier geen dag hetzelfde is. Op een ochtend dat het weer het een beetje toelaat treffen we de Sassianen, de vroegere bewoners van de volkswijk het Sasje, die soms verrassend lovend praten over de sfeer van vandaag, hoe anders dat die ook is van de wereld waarin zij opgegroeid zijn. Wel nostalgie, maar weinig gemopper, horen we. Het weer maakt het mogelijk dat er ook deze winter schepen en boten naar Amersfoort komen, dat er mensen van heinde en ver overnachten en de stad vanuit de haven ontdekken. Joke Assink: ,,Die boten zorgen voor een extra toevoeging aan het stadsbeeld. En op de steigers en kades verschijnen mensen zodra het zonnetje schijnt: wandelen, kletsen, hangen, vissen, chillen. Wat is het leuk, dat achter de verschillende kledingstijl, lichaamstaal en woordgebruik steeds terugkomt: 'het is een goede plek hier', 'het is een inspirerende plek hier', 'hier gebeurt het', 'hier kan ik mezelf zijn' en 'hier kom ik thuis''. Verrassend is hoe vaak het woord 'veilig' valt om de situatie te typeren. De incidenten die er wel eens zijn worden uitgepraat en opgelost.Op een late zaterdagavond maakt de haven een andere indruk. Door toedoen van Joke Assink raken we na wat schuwheid van beide kanten in gesprek met jongeren onder de brug. Jongeren die ,,geen zin hebben om te vertellen waar ze vandaan komen''. Als het gesprek met horten en stoten op gang komt, mogen we een foto maken, want ook wij zijn gegrepen door de plek. De plek is niet alleen sinister, maar ik snap de aantrekkingskracht. De foto maakt indruk. ,,Zo, jij kan het'', zegt onze nieuwe bekende. Dat opent een deur. We horen over hun opleiding, we horen over hun werk. In vertrouwen horen wij een verhaal dat niet kan, regelrechte discriminatie. Maar onze nieuwe bekenden blijven 'cameraschuw' en willen niet gefilmd worden. De reden dat zij op zaterdagavond onder de brug in de kou chillen, is, dat ze geen plek hebben om te zijn. Van het feest dat in De Kelder gaande is hebben zij geen weet. Maar ze horen erbij, in het digitale stadsportret.Nathalie Feld, het gezicht van restaurant Eten bij de Vereeniging, ziet deels weer andere bezoekers van de Eemhaven. Nathalie heeft grote verdiensten in het neerzetten van de sfeer die nu zo geroemd wordt. Ze speelt in op datgene wat studenten, druk bezette tweeverdieners en ondernemers zoeken: afstudeerborrels, jaarclub- etentjes, werk- en loungeplekken binnen en buiten: er is hier al heel wat 'genoten' de afgelopen paar jaar. En waar in Amersfoort staat de 'steeds variërende daghap' alle dagen per week op de menukaart?Ook de creatieve ondernemers, de architecten van buurman Zeep en de kunstenaars die hier werken zijn vol lof over het sociale hart dat hier klopt.,,De Vereeniging is echt een tweede huiskamer voor velen geworden. Of je nu 's ochtends je eerste kop koffie drinkt op weg naar het werk, of op een zwoele avond met vrienden blijft eten op de binnenplaats: het is altijd goed zoals het is''.Ik moet weer aan de 'uitersten' denken, als we zien hoe de bezoekers van Michelin-ster restaurant De Saffraan zich moeiteloos mengen met het hippe volk dat voor de daghap bij de Vereeniging komt. Mooi fragment in het stadsportret!We lopen tot slot nog even bij Joke Assink langs: ,,Het Oliemolenkwartier is niet mislukt, het is een bijzonder gebied in opbouw met veel creatieve ondernemers die samen de toon zetten. De kunstenaars, horecamensen, schippers, ontwerpers, architecten en jonge theatermakers geven het gebied een bijzondere invulling waar landelijk lovend over gesproken wordt. Oude Amersfoorters zeggen: 'ik ken het gebied niet terug, de gribus van vroeger is verdwenen'. Straks klinken de kinderstemmen weer van het strand van Zandfoort-aan-de-Eem en zijn de terrassen weer vol. Jammer genoeg kon er deze winter niet geschaatst worden, maar straks varen de sloepen en de schepen weer als de bruggen bediend worden. Ik kan niet wachten en de fluitende brugwachter ook niet''.Brengt u ook uw buurt en de mensen die daar 'rondhangen' in beeld? U maakt onderdeel uit van het digitale portret van Amersfoort door een filmpje of foto achter te laten op www.amersfoortdatzijnwij.nl.