• Arjan Klaver

Hoe het licht uitging van de Kelderband

Begin volgend jaar zal een documentaire te zien zijn over de rijke en tegelijk kleurrijke geschiedenis van de Amersfoortse popmuziek die in tal van plekken in de stad vertoond zal worden. In de serie Kei 'n Roll wordt een aantal kleurrijke artiesten belicht. Zij waren de alarmschijven van de stad die voor arbeidsvitamine, vrolijkheid en meedeiners zorgden. We gaan terug naar 1965. Henk de Kruif.

De popelixer die in de jaren '60 vanaf de zendmasten bij 'Villa Loubigny' in het Luxemburgse Marnach over een deel van Europa werd uitgestraald, schudde ook in Amersfoort de nog brave muzikale lappendeken flink op.

We hebben het natuurlijk over Radio Luxemburg dat een prima alternatief bood voor de meer gezapige programma's die van de verzuilde Hilversumse zenders kwamen. Ondanks het beperkte uitgaande signaal op de middengolf via de '208 meterband', bereikte Radio Luxemburg vooral in de namiddag en avonduren vele jeugdige trommelvliezen. Ook die van Henk de Kruif. Nadat de Luxemburgse geluidsgolven zijn gehoorgangen voldoende hadden gemasseerd, kreeg z'n trompet z'n laatste ademtocht in een tijd waarin toevalligerwijs It's All Over Now in een rauw 'mockney' accent over de beroemde lippen van Mick Jagger donderde. Geïnspireerd door lange haren, steeds dikkere en langere sjekjes, een overdonderend podiumoptreden van Cliff Richard in het Amsterdamse Concertgebouw en het leven van de rock & roll, draaide ook hij langzaam aan het vliegwiel dat uiteindelijk in de jaren '60 de Amersfoortse popcultuur uit een slaapstand zou wekken. De Kruif speelde bas in achtereenvolgens de coverbands Pethenhu en Little Big Band. Met Little Big Band bewoog hij zich op het pad van de psychedelische muziek, ook wel acid rock. Een stijl die binnen de rockmuziek beïnvloed is door de psychedelische cultuur. Diverse optredens van Little Big Band werden toentertijd versterkt door visnetten aan het plafond en caleidoscopische en bijna hallucinerende projecties. Na een schadegevalletje op de terugweg naar Amersfoort werd niet de Volkswagen T1 maar deze psychedelische band zelf total loss verklaard.

KEUZE „Neen, van de Groningerstraat zoals ik me nog kan herinneren, is niet heel veel van over", steekt de bassist van weleer van wal. „Alleen de Sint-Henricuskerk staat nog overeind. Een deel van mijn muzikale vorming vond in deze kerk plaats. Ik zat daar in een jongenskoor. Het andere deel kreeg ik thuis van mijn moeder voorgeschoteld. Zij speelde piano. In die tijd luisterde ik veel naar grammofoonplaten van de Engelse trompettist Eddie Calvert. Achteraf een vreemde keuze, maar ik vond het toen geweldig." Na wat aandringen kreeg hij van zijn ouders een tweedehands trompet waarop hij met een nog jeugdige verbetenheid onder meer 'Oh, Mein Papa' speelde. Eddie Calvert And His Golden Trompet stond met dit nummer in 1953 op de eerste plaats in de hitlijsten. Net als veel jonge landgenoten raakte ook Henk verslingerd aan de radio. „Na wat gedraai aan de knoppen ontdekte ik Radio Luxemburg", aldus Henk. „Mijn vader vond het goed dat ik na het middagnieuws of de voetbaluitslagen op de zondag van Frits van Turenhout de radio een zwengel kon geven naar de 208 meterband. Ondanks al het geruis van de zender, luisterde ik naar onder meer Johnny Cash, Carl Perkins en ook Cliff Richard. Begin jaren '60 bezocht ik een concert van hem in het Concertgebouw. De meisjes in het publiek gingen toen werkelijk volledig uit hun dak. Er werd zelfs met ondergoed naar deze Brit gegooid."

275 GULDEN In het calvinistisch Amersfoort waren de optredens wat minder uitgesproken. Begin jaren '60 kon Henk met 700 jongeren in de grote zaal van jongerencentrum Sopla, dat gevestigd was in de verlaten sigarenfabriek, genieten van de upcoming British Blues Boom uit de versterkers van John Mayall's Bluesbreakers nog de jonge John McVie de baslijnen verzorgde. Dat wilde Henk ook. De trompet werd ingeruild voor een derdehands bas. Via het vinyl leerde hij met nummers als 'It's All Over Now' de kunstgrepen van Bill Wyman kennen. Henk vormde in die tijd met Peter Simons, Huib Huibregtse de coverband Pethenhu. „We wilden natuurlijk de Rolling Stones van Amersfoort worden", aldus Henk. De band werd niet veel later uitgebreid met Jan Welten en Marcel Peters. „We hadden in korte tijd genoeg repertoire om twee uur op te treden voor 275 gulden per avond. In het eerste uur speelden we uiteenlopende songs en na de pauze speelden we dezelfde nummers maar dan in een andere volgorde. We toerden toen ook met een Volkswagenbusje T1 door Midden-Nederland. Toen een deel van de band vertrok veranderden we de bandnaam in Little Big Band. Als hoogtepunt traden we met een licht psychedelische sound in de Martkhal op in het voorprogramma van Ekseption." Toetsenist Rick van der Linden complimenteerde ons. 'Ga zo door', zei hij na afloop van het concert."

HOLLANDSE WIET Net als Cuby and the Blizzards en CCC Inc. zocht de Amersfoortse band van tijd tot tijd in Brabantse of Gelderse negorijen de rust op om met eigen nummers op de proppen te komen. Henk werd deelgenoot van de rock 'n roll in al haar geledingen. Voedingsstoffen als Hollandse wiet en drank vormde de basis voor een stevig repertoire. „Een paar bandleden gingen zelfs over op wat zwaardere drugs, zoals onze zanger die tijdens optredens vaak de weg kwijt was", weet Henk. „Tijdens een van de concerten stond een keer slechts éen spot op hem gericht. "Doe het licht uit, doe het licht uit', schreeuwde hij. Dat De Dijk later een hit scoorde met deze kreten, berust op louter toeval." Na Little Big Band kwam er een laagje stof op de snaren van Henk z'n bas. Toen eenmaal De Kelderband vanaf 1979 werd gevormd, kon de stekker van zijn versterker weer in het stopcontact. Het was een band met Maja Schröder, Wim den Hartog, Marcel Peters, Rob Stheins, Ineke van Doorn en Corry Hondema. Met deze band speelde de formatie nog op de beroemde B.A.M-concerten (Bond van Amersfoortse Musici). Niet veel later ging inderdaad voor De Kelderband het licht uit. „We hielden de rock & roll voor gezien."

foto Henk de Kruif: „We wilden natuurlijk de Rolling Stones van Amersfoort worden."