Op Koninginnedag weten koningin Beatrix en Oscar elkaar ieder jaar weer te vindenOranjefan Oscar Meijer over zijn band met het koningshuis

,,Eén keer liepen we elkaar bijna mis. In 2005 in Scheveningen, bij nota bene haar vijfentwintigjarig jubileum als Koningin. Op het allerlaatste moment greep de NOS in. Het hoofd van het productieteam dirigeerde me naar een goede plek langs de route. Kon ik onze majesteit toch mijn staaf drop overhandigen." Oranjefan Oscar Meijer (50) wijst naar de foto in zijn speciaal ingerichte Oranjekamer aan de Graaf Willemlaan. Zijn uitgelaten vrolijkheid en de hartelijkheid van Beatrix spatten van de foto af. Een beeld van oprechte vreugde over het weerzien tussen twee goede bekenden.door Herma Klein KranenbergHij glundert van trots als hij over deze ontmoetingen vertelt. Even later schieten zijn ogen vol en breekt zijn stem. De gedachte aan een andere zonnige Koninginnedag, in 2009 in Apeldoorn, dringt zich op in zijn herinnering. 'Vlak voor dat vreselijke incident bij de Naald troffen we elkaar. Ze zocht me op in de menigte en nam echt de tijd voor een gesprekje. Een dierbaar moment.' Het stond in schril contrast met het brute geweld van Karst T. die met zijn Suzuki Swift in één klap een einde maakte aan een feestelijke dag. 'Vreselijk was het. Ik heb er geen woorden voor.'Oscar Meijer, in het dagelijks leven telefonist bij het KNGF, de vereniging voor fysiotherapie, geniet landelijke bekendheid als de persoon die sinds 1995 iedere Koninginnedag Beatrix de hand schudt en haar een mix aan dropjes cadeau geeft. 'Zoute drop zit er altijd bij, daar geniét ze van.' De NOS en de RVD hebben hem inmiddels in hun draaiboeken opgenomen als 'terugkerend moment van de dag'. Talloze keren was hij te zien op journaals en in televisieprogramma's. RTL nieuws, SBS shownieuws, het royalty programma Blauw Bloed, Rondom Tien en Paul de Leeuw, allemaal besteedden ze aandacht aan dit Oranjefenomeen. Frank Evenblij, Marga van Praag, Danielle Overgaag en vele anderen stonden net als ik nu zijn verzameling Oranje-gadgets te bewonderen. Voordat ik een aftrap kan maken ('Hoezo die drop, waar komt je fascinatie voor het huis van Oranje vandaan, wat te doen als Beatrix aftreedt') zegt Oscar het zelf al, terwijl hij een potje thee opschenkt en de theelepeltjes - mét fijngekruld kroontje - klaarlegt. 'Alle denkbare vragen zijn mij gesteld in de loop der jaren. Zelfs of ik verliefd was op Juliana.' Hij slaakt een diepe zucht en laat die vergezeld gaan door een meewarige blik. 'Met dat type journaille ben ik snel uitgepraat. Wat een onzin. Net zoals ze zitten te vissen wanneer Beatrix afstand doet van de troon. Hoe zou ik dat weten?' De boodschap komt binnen: ten allen tijde obligate vragen vermijden. Dus schuif ik mijn waslijstje aan de kant en stel voor gewoon aan de babbel te gaan. Oscar meldt wat hij kwijt wil en ik luister. Deal? Prima afspraak vindt Oscar en hij steekt van wal. Een deel van wat ik hoor is off the record want te vertrouwelijk tussen hem en haar. 'Niet om interessant te lijken maar een persoonlijk gesprek hoort niet breed uitgemeten in de krant.' Dat sommige mensen in Beatrix' omgeving loslippig zijn en uitlatingen doen in de pers, stoort hem bovenmatig. 'Huub Oosterhuis die beweert dat ze niet gecharmeerd is van de PVV; met zo'n opmerking breng je haar onnodig in een lastig parket. Trouwens, nieuws is het niet want je hoeft maar naar haar kersttoespraken te luisteren en je weet genoeg.' Meijers' band met het Koninklijk huis dateert uit zijn jeugd. 'Juliana zag ik echt als mijn koningin. Met haar ben ik opgegroeid. Toen zij op 31 januari 1980 haar troonsafstand bekend maakte, werd ik hierdoor totaal in beslag genomen. Álles moest ik erover weten, ik wilde haar een brief schrijven en het liefst haar in levende lijve ontmoeten. Mijn leraren op het blindeninstituut Bartimeus in Zeist waren zelfs bang dat ik zou zakken voor mijn eindexamen.' Oscar leed aan jeugdstaar, een aandoening waardoor hij slechtziend was en op Bartimeus zijn schooltijd doorbracht. Later is hij hieraan geopereerd. Oscar bekent dat zijn slechtziendheid mogelijk een van de redenen is geweest dat zijn brieven aan Juliana werden beantwoord. 'Het logo van Bartimeus op het briefpapier, haar dochter Christina die bijna blind was, het zal allemaal in mijn voordeel hebben meegespeeld bij het leggen van contact.' Zijn smeekbeden werden verhoord. Op 31 mei 1980 toog Oscar naar Soestdijk om het allerlaatste defilé van de inmiddels afgetreden prinses Juliana bij te wonen. Een onvergetelijke ervaring voor een jongeman van achttien jaar. Hij slaagt met glans voor zijn eindexamen, wie weet geïnspireerd door deze happening op het bordes.Zijn oranje visitekaartje toont een beeltenis van Juliana met wie het allemaal begon. Oscar is eigenaar van een uniek borstbeeld van de voormalig vorstin. 'Er zijn er maar twee van.' Het origineel, in tegenstelling tot Oscars exemplaar in brons gegoten, is in het bezit van Beatrix. 'Voor een zacht prijsje mocht ik het komen ophalen bij de beeldhouwster. Het werd mij gegund.' Toen hij samen met zijn moeder het beeld ging ophalen, waren ze ruim een kwartier te vroeg. 'Mijn moeder zei: 'Da's niet netjes. We rijden wel een rondje door de buurt.' Toen ze exact op het afgesproken tijdstip aanbelden, deed de beeldhouwster de deur open en riep: 'Wat jammer nou, koningin Beatrix is net weg. Als jullie een kwartiertje eerder waren geweest, hadden jullie elkaar getroffen.' Oscar trekt een grimas en zegt: 'Je begrijpt dat ik op dat moment mijn moeder wel wat kon dóen.'Moeiteloos schudt hij het ene verhaal na het andere uit zijn mouw. Over hoe hij in Den Bosch bij de Veemarkthallen ooit oog in oog kwam te staan met Juliana. Ontsnapt aan het protocol rookte ze buiten in haar uppie een sigaretje. Oscar, met stomheid geslagen over dit presentje van het lot, sloeg haar gade maar wist dichtgeklapt van de zenuwen geen zinnig woord uit te brengen. 'Spijt als haren op mijn hoofd! Gelukkig kreeg ik jaren later opnieuw een kans toen ik haar trof op Soestdijk. Ze wilde even op zichzelf zijn en stuurde mopperend een beveiliger weg. Vervolgens wandelden we samen een eindje op. Mooi was dat.' Een andere anekdote. Jaren terug belde de opperstalmeester hem, liefhebber van paarden als hij is, voor een exclusief bezoek aan de Koninklijke Stallen in Den Haag. 'Mijn moeder was ook mee en wat andere bekenden. We hebben er echt een dagje uit van gemaakt.' De foto die bij wijze van souvenir aan de muur hangt, toont een jeugdige Oscar voor de Gouden Koets met naast zich zijn moeder die stralend de camera in blikt. Dan waren er nog telefoontjes met de adjudant van Bernhard waarbij de prins met instemmend gehum, duidelijk op de achtergrond hoorbaar, deelnam aan het gesprek. Zelfs voor iemand die telefonist van beroep is en dagelijks de meest uiteenlopende mensen aan de lijn treft, zijn dit toch bijzondere telefoongesprekken. Oscar glimlacht en schenkt nog een kopje thee in, onderwijl de schaal met chocolaatjes uitnodigend naar me toe schuivend. 'Ik realiseer me dat het speciaal is, zo'n lijntje met het koninklijk huis. Dat koester ik. Het is begonnen met Juliana, maar inmiddels voel ik net zo'n een warme band met Beatrix. Als zij troonsafstand zou doen, is mijn droom haar onder vier ogen die laatste keer de drop te kunnen geven. Of ik de traditie voortzet bij koning Willem? Dat weet ik niet. Het is echt iets dat ik met háár heb opgebouwd. Misschien moet het daarbij blijven.'Prinses Amalia, na haar papa Willem-Alexander de volgende troonopvolgster, is geboren op 7 december 2003, één dag na Oscars verjaardag. 'Ach, wat vond ik dat jammer. Stel je toch voor, die zesde december.' Inderdaad zou dit het ultieme verjaardagscadeau voor deze Oranjefan zijn geweest. Op Prinsjesdag is Oscar altijd paraat. Als een van de eersten is hij in Den Haag langs de route te vinden. Zonder drop. 'Dat doe ik alleen op Koninginnedag. Bovendien, in die gouden caravan zit ze behoorlijk opgesloten. Daar kom je niet zomaar bij.' Gouden caravan als benaming voor de Gouden Koets. Het typeert Oscar. Dol op Oranje en zeer koningsgezind, beziet hij het tegelijkertijd met een dosis ironie. Geen verrassing dus dat we afsluiten met een stukje Koefnoen. Marjan Luif zet een meesterlijke imitatie neer van onze vroegere vorstin en 'moeder van het volk'. Oscar smult ervan, al ziet hij het misschien wel voor de tiende keer. 'Geweldig hè, die Juliana.' En zo is het voor 's lands beroemdste Oranjefan uit Amersfoort.