Een weekend vol smart!

De echte smartlapliefhebbers lieten zich ondanks de felle kou niet weerhouden om afgelopen weekend toch massaal naar de Groenmarkt te komen om de opening van het 19e Smartlappenfestival bij te wonen. Uw stukkiesschrijver, tevens miskend zangtalent, had zich warm aangekleed. De groene lange legeronderbroek van mijn vader met gulp aan de voorkant, zat lekker warm in het kruis en met een extra thermoshirt was het goed te doen. En natuurlijk de warmte van de vier schone dames die met mij het zangfestijn gingen verslaan straalde op me af. We waren met twee teams op pad om het zaterdagspektakel inclusief samenzang te filmen. Het was zoals elk jaar weer één groot feest. Met name de samenzang op het eind van de middag als alle koren en toeschouwers zich verzamelen op de Groenmarkt om onder de vrolijke muzikale leiding van accordeonist Peter Bruys en toetsenist Peter Mohr de middag uit te luiden.

Gewapend met microfoon storten we ons in het feestgedruis. Douwen het apparaat onder de neus van iedereen die het leuk vind om de smartlap live mee te zingen. Ik schrijf zingen maar zowel de man als de vrouw overschatten hun zangtalent vaak schromelijk. Met een slokkie op durft men vaker net wat meer, krijg je hilarische televisie die het terugkijken zeer de moeite waard maakt. De beelden terugziend zat er absoluut geen vocaal talent onder de menigte die 'The Voice of Holland' haalt. Sterker nog, er in de voorrondes al niet eens meer bij is. De jury van 'Idols' zou huilend de studio uitvluchten en bij 'X-Factor' zouden panelleden acuut naar het potje met diazepam grijpen. Waarmee onze smartlappers wel een rondje verder zouden komen of zelfs twee, is met het innemen van gerstenat. Er zaten heren bij die met hun drankinname zeker de finale van de Champions League halen en bij sommige dames, als ze twee monden hadden gehad, het nog sneller zou zijn gegaan. De omringende horeca op de pleinen kan weer tevreden terugkijken. Bij de buitenbarretjes stonden rijen en als men na afloop de kroegen induikt kan bedienend personeel het nauwelijks aan. Wat opvalt en waar ook iedereen het na afloop over heeft is de relaxte sfeer. Zo gaaf om te zien dat samen zingen verbroederd en verbind. Dat uw stukkiesschrijver hierbij soms door ondeugend vrouwelijk schoon in de strakke kont wordt geknepen hoort bij de ambiance. Althans ik ga ervan uit dat het dames zijn die de billen van de Keijzer even beroeren. Er valt op deze dagen echter geen onvertogen woord. Er wordt geknuffeld, omhelst, polonaise gelopen, arm in arm volop mee geblèrd met de ultieme smartlappen 'Manuela', 'De Clown' en bij ' Vuile Huichelaar' wijst man vol overgave naar vrouw of vrouw gepassioneerd naar man.

Op het eind van deze tranentrekkende middag hoor ik toch nog een boze echtgenote licht beneveld over het plein schreeuwen,"Jij slaapt vannacht maar lekker op de bank, schat!"

Joop de Keijzer.