Neevies en nichies

Dit jaar was de familie De Keijzer aan de beurt om de jaarlijkse neven/nichten dag te organiseren. Dus zondagmiddag verzamelen op de Dollardstraat waar door de toenemende parkeerdruk ook bij ons de gasten maar moeilijk hun auto kwijt konden. De families Homburg, van Ede en De Keijzer hebben allemaal hun roots in Utrecht. Zuilen, Kanaleneiland en Wijk C kwamen ter sprake evenals de St.-Josephlaan, de Amsterdamsestraatweg en de Narcisstraat waar de families Christiaanse en van Basten ook vaak in mijn jeugd werden bezocht. Mijn eerste grammofoonplaatje kocht ik ooit bij de platenzaak van Max van Praag en ik verslond zalige spoorpunten, een delicatesse van koekkruimels uit de bakkerij van de Lubro, voor 15 cent te koop.

Mijn eega had de tafel gedekt met bloemetjes, een etagère met snoepgoed, koffie, thee, frisdrank en alcoholische versnaperingen. Effe bijkletsen, gelukkig is iedereen nog in goede gezondheid en heel nieuwsgierig wat neef Joop voor ze in petto had. Het treintje, de Keilijn, had ik gereserveerd en stond al te wachten op het Eemplein. Dit treintje was een schot in de roos en als opgewonden kleuters reden we hortend en stotend door de binnenstad.

Ondertussen werd ons gezelschap bijgepraat door de ladyspeaker die in het begin moeite had met de microfoon maar na een vers batterijtje was ze ook in het tweede karretje goed te verstaan. Wat hadden we een bekijks tijdens dit treinreisje langs oude muren, de Koppelpoort, de Kamperbinnenpoort, diverse singels, de Kamp, Langestraat om tenslotte te eindigen in de Krommestraat waar we net op tijd waren voor de rondvaart over de grachten met een fluisterboot van de Waterlijn. Ook dit toeristische uitje was voor de familie een belevenis en ging gepaard met veel grappen, gegiechel, oh's en ah's. Stoer en overmoedig broertje Marcel probeerde al staand een stadsduif te vangen maar kon door zijn oudere en wijzere grote broer nog net voor zo'n laag bruggetje worden weggetrokken anders was deze gezellige middag waarschijnlijk dramatisch afgelopen.

Na de rondvaart door de Amersfoortse grachten waarvan sommige kades waren opgetuigd met fraaie kunst liet ik de club kennismaken met de gezellige pleinen en de volle drukbezochte terrassen zoals de Hof, Groenmarkt en Onze Lieve Vrouwekerkhof. Op ons gemak de gemaakte foto's en filmpjes terugkijken en als slot van de middag een hapje eten bij wereldrestaurant 22High. Eerst heel voorzichtig die onoverzichtelijke gevaarlijke rotonde overgestoken en daarna in de lift naar boven. Er waren wat familieleden die dit concept niet kenden en eerst een rondje met de bediening meeliepen om te zien hoe het werkt. Alles wilden ze proeven, gingen terug voor de mosselen, kwamen met rode konen terug met stukkies vis, wokgerechten en desserts. Liepen drie/vier keer terug om die chocoladefontein uit te proberen.

Het was voor mij als gastheer een genot om dit mee te maken.

Heb die middag nog nooit zoveel veertjes in mijn kontje gehad!

Joop de Keijzer