• Foto: Keurslagerij de Bruijn

'Als kind helpen in de zaak hoort er bij'

De Drie van Fien: familiebedrijven

In deze rubriek schrijft correspondent Fien Vermeulen steeds drie achtereenvolgende weken over één thema. Nu: Amersfoortse familiebedrijven. Deze week nemen we een kijkje in het familiebedrijf van Fred de Bruijn (52), Keurslagerij de Bruijn. Hij vertelt ons over het paneren van schnitzels voor schooltijd en het nachtenlang worsten draaien. Leuk weetje: de eerste gehaktballen die over de toonbank van de slagerij gingen in 1959, werden gemaakt van een geleende koe.

Samen met zijn twee broers Patrick en Jeroen de Bruijn is Fred eigenaar van de slagerij op het Neptunusplein. Een goedlopende zaak, vertelt Fred, maar dat was zo'n 56 jaar geleden wel anders. "Mijn vader betrok als laatste ondernemer een winkelpand in dit straatje. Het begin van Keurslagerij de Bruijn ging niet van een leien dakje, er kwamen bijna geen klanten. Toen in een vakantieperiode alle andere slagerijen in de stad hun deuren sloten, hielden mijn ouders de zaak open. Uit heel Amersfoort kwamen mensen daarom naar onze winkel, en ze zijn gelukkig blijven hangen."

Vee en vlees waren vader de Bruijn niet vreemd, tot zijn 17e jaar werkte hij namelijk op de boerderij van zijn ouders, legt Fred uit. Het startkapitaal voor Keurslagerij de Bruijn kreeg vader de Bruijn in natura mee. "Omdat de broer van mijn vader het boerenbedrijf in ging, kon mijn vader er weg. Eerst was hij banketbakker, maar zijn handen waren te groot voor dat gepriegel dus zocht hij wat anders. Na jaren in de leer te zijn geweest bij allerlei slagerijen werd hij getipt over een leegstaand pand op het Neptunusplein. Van mijn opa kreeg mijn vader een koe en een paar varkens van de boerderij mee om zelf te slachten. Maar hij moest ze wel later terugbetalen", zegt Fred lachend. Lange tijd daarna heeft vader de Bruijn nog zelf vee geslacht voor de winkel. "Ambachtelijk werken is voor ons van groot belang. Toen het na een tijd onhandig werd om de dieren eigenhandig te slachten, hebben we het uitbesteed. We kiezen de koeien nog wel zelf uit om de kwaliteit te waarborgen. Daarnaast maken we bijna al onze producten in de slagerij. In de productieruimte achter de winkel fabriceren we bijvoorbeeld vleeswaren en worst."

Net zoals vroeger

Vroeger woonde Fred met zijn ouders en broers boven de winkel. Hij is naar eigen zeggen opgegroeid in het familiebedrijf. "Vooral in het begin is een eigen onderneming veel werk. Mijn vader stond nachtenlang in de zaak, voor hem was het handig dat we boven de winkel woonden. Patrick, Jeroen en ik werden er ook volop bij betrokken. Iedere ochtend voor school stonden we dan schnitzels te paneren. Was je lekker aan het voetballen, moest je weer naar binnen om worsten te maken. Zo af en toe was dat vervelend, maar ach. Bij een familiebedrijf hoort dat erbij."

Fred's eigen zoon Tim (21) staat tegenwoordig ook in de winkel. "Na zijn studie wist Tim niet zo goed wat hij wilde, dus besloot hij uit te zoeken of de slagerij iets voor hem is. Mocht hij voor het slagersvak kiezen en het bedrijf willen overnemen, dan moet hij van mij eerst op andere plekken gaan werken. Een kijkje in een andere keuken is goed voor zijn ontwikkeling. Iedere slagerij heeft andere specialiteiten en werkwijzen, daar leer je van." Omdat vader de Bruijn ook nog graag in de zaak werkt, zijn er dagen waarop er drie generaties de Bruijn's in de winkel staan. Fred: "Bijzonder eigenlijk, ik sta daar te weinig bij stil. Alleen op speciale dagen, zoals met kerst. Dan komt ook mijn dochter helpen en denk ik weleens 'dit is precies zoals het bij ons vroeger ging'. Normaal gesproken maakt het me niet uit of mijn kinderen nou wel of niet verder gaan met het bedrijf. Maar als we er dan met z'n allen aan het werk zijn, merk ik dat ik het stiekem toch wel heel leuk zou vinden."

Familie-bedrijf

De drie generaties gaan anders te werk in de winkel, zegt Fred. "Iedere generatie doet dingen op z'n eigen manier. Bij mijn vader moet alles volgens een bepaald patroon, daar wil hij niet vanaf wijken. Het heeft ook wel z'n charme. Patrick, Jeroen en ik zijn al iets losser en de derde generatie al helemaal. Misschien zegt mijn zoon ook wel over mij dat ik krampachtig vasthoud aan patronen. Wat we allemaal gemeen hebben is dat we alleen willen werken met mooie producten. Anders is er aan slager zijn geen lol te beleven. En we willen het onszelf en onze klanten naar de zin maken. Plezier is belangrijk. Een eigen zaak is hard werken en kost veel tijd. Als je dan geen lol hebt, wordt het een lastig verhaal."

Samenwerken met familie vindt Fred niet anders dan met de gewone medewerkers in de winkel. "Ook die vinden dezelfde dingen belangrijk. We gaan ook niet anders om met het personeel dat geen familie is. Iedereen krijgt hetzelfde kerstpakket en we werken met een cao. Mijn zoon wordt in salaris niet voorgetrokken." Het familiebedrijf is dus bovenal ook echt een bedrijf. Mét bijbehorende personeelsuitjes vertelt Fred enthousiast. "We houden van lekker eten. Het gezelligste is om dat bij iemand thuis te doen die goed kan koken. Barbecueën in de zomer doen we ook graag. Ja, we eten dan echt alleen maar vlees. Geen vis op onze grill. Ik lust het trouwens wel, maar dat hoort gewoon niet."

Toch zijn er wel momenten waarop familie de Bruijn en de klanten sterk merken dat ze te maken hebben met een familiefirma. "Vorig jaar rond deze tijd overleed mijn moeder. Zo'n gebeurtenis heeft natuurlijk zijn weerslag op ons als gezin, maar ook op het familiebedrijf en de klanten. Mijn moeder stond altijd achter de toonbank, dus haar overlijden is niet alleen voor ons een gemis maar ook voor onze klanten."

Toekomst

Wat betreft de toekomst van Keurslagerij de Bruijn, is Fred heel duidelijk. "Als geen van de kinderen het bedrijf wil overnemen, zullen we een geschikte opvolger moeten zoeken. Ik ben 52, dan moet je daar toch zo langzamerhand eens over na gaan denken. Het bedrijf blijft bestaan, dat is zeker. Natuurlijk zou het jammer zijn als het bedrijf niet in de familie blijft, maar het is aan de andere kant ook een uitdaging om het voorbestaan van de slagerij dan toch in goede banen te leiden. We zoeken dan iemand die onze kernwaarden kan waarborgen. Ambachtelijke producten, kwaliteit en plezier in het werk."

Op de foto: De drie generaties van familie de Bruijn in hun slagerij.