• Anton Havelaar

Arie Keijzer trekt de deur achter zich dicht

AMERSFOORT Met pijn in het hart gaat Arie Keijzer (65), directeur van Scholen in de Kunst, met pensioen. Toch laat hij de organisatie met een gerust hart achter. ,,Sterk, professioneel en hoge kwaliteit. Veel van wat ik nastreefde is gelukt."

Dana Ploeger

De eerste jaren van pionieren herinnert Arie Keijzer, vertrekkend directeur van Scholen in de Kunst, zich maar al te goed. De Rotterdammer moest behoorlijk wennen aan zijn nieuwe stek Amersfoort - op zandgrond gebouwd. ,,Ik kom uit de klei, uit een grote stad waar mensen zeggen wat ze bedoelen. Hier was dat anders. Niet iedereen deed wat hij zei en dat was een

behoorlijke omschakeling."

Voordat Keijzer naar Amersfoort kwam werkte hij als muziekdocent op een middelbare school en als directeur van het Rotterdams Conservatorium. In 1992 werd hij directeur van de Regionale Muziekschool Amersfoort. ,,Ik kreeg vlot grip op welke koers de school moest varen en had korte lijnen met de gemeente. Ik wilde - en dat is altijd mijn streven geweest -

hoge kwaliteit en duurzaamheid. De tijd veranderde en het professionaliseren van de organisatie was noodzakelijk. Dat betekende snel en veel schakelen, zeker toen in Nederland een fusiegolf van creatieve instellingen op gang kwam. Dat was politiek interessant en daar genoot ik van. Niet van het vileine, maar van het strategische spel."

BUNDELING In 2000 ontstond Scholen in de Kunst uit Creatief Centrum De Hof, de Regionale Muziek- en Dansschool, de Amersfoortse Culturele Raad, Dansschool Die Danserije en Theaterschool Mirakel. Die bundeling was van levensbelang voor de kunsteducatie, wist Arie Keijzer. ,,Ik vond en vind dat nog steeds een van onze beste beslissingen. We moesten samen verder om ook in de toekomst in staat te zijn alle taken te kunnen uitvoeren. Zoveel mogelijk kinderen, jongeren en volwassenen laten genieten van kunsteducatie. Dat maakt nu eenmaal een beter mens van je. Een kind dat opgroeit met muziekonderwijs of een keer in de schijnwerpers staan, ontwikkelt zich als een ander mens dan wanneer je dat nooit hebt gekend."

JUISTE AANPAK Op die fusie kijkt hij met grote tevredenheid terug, ook al ziet hij zijn eigen rol niet als groot en doorslaggevend. ,,Ik ben van nature een netwerker, dat werkt zeker mee. Vooral in de politiek is dat handig. En ik denk dat ik vaak op tijd heb geschakeld. Neem de periode van de bezuinigingen, daar ben ik intern vrij vroeg mee begonnen. Dat leverde toen kritiek op, maar blijkt nu de juiste aanpak. Op dit moment zijn we financieel gezond. Ik heb vaak het gevoel dat dingen me worden aangereikt. Ik ben vaak op het juiste moment op de juiste plek. Dat noemen ze een 'zondagskind'. Veel beslissingen neem ik vanuit mijn intuïtie. Niet met een straffe hand, maar meebewegend en invoelend. Dat werkt voor mij het beste."

ZWARE PERIODEN Toch waren er voor dit zondagskind ook moeilijke, zware perioden. In 2012 bijvoorbeeld, vlak voor de komst van de nieuwe locatie: het Eemhuis. In de krant verschenen berichten over de exorbitante kosten van het gebouw en Keijzer kreeg het zwaar te verduren. ,,Overal ging het slecht. De bezuinigingen waren niet mals en ik moest mensen laten gaan. Een voor alle partijen heel verdrietige periode. Ik had toen wel de aardige baas kunnen uithangen, maar dan zouden we failliet gaan. Ik moest met de rekenmachine in mijn achterhoofd de zaak draaiende houden."

,,Dat zette kwaad bloed en enkele gedupeerde reageerden hun agressie op hem persoonlijk af. 'Ik ben in die tijd echt persoonlijk beschadigd. Mensen riepen dat ik een flinke salarisverhoging kreeg, terwijl ik in werkelijkheid sinds 2008 op hetzelfde salarisniveau sta. Die leugens grepen me stevig aan, vooral omdat aan mijn integriteit werd getwijfeld. Gelukkig waren er in die periode mijn goede vrienden en mijn fantastische vrouw Liesbeth die mij steunden."

LOSLATEN Op woensdag 14 december is zijn afscheid. Eenieder die wil, kan dat meevieren in de Flint. ,,Ik houd ervan te delen. Ik ben een zorgzaam type, degene die bij ons thuis de sinaasappels perst en de boterhammen smeert. Ook kook ik altijd. Vanuit die verzorgende rol ben ik wel blij dat ik straks de best zware verantwoordelijkheid van het besturen van onze organisatie kan overdragen aan mijn opvolger. Niels Veenhuijzen is een kei in zijn vak en een waardig opvolger. Nu komt voor mij de tijd van het grote loslaten. Dat vind ik lastig. Mensen om mij heen roepen steeds vaker: 'Loslaten Arie, loslaten!' Een hele uitdaging."

PLANNEN GENOEG Van stil zitten zal na zijn pensioen echter geen sprake zijn. Plannen genoeg. Zo is hij actief in het bestuur van het Europees Jeugd Muziek Festival dat in 2018 plaatsvindt in Friesland. ,,Bij dat festival ben ik niet eindverantwoordelijk, maar gewoon een van de teamleden. Heerlijk." Ook zal hij regelmatig te vinden zijn in geboorteplaats Rotterdam, bij een wedstrijd

van Sparta bijvoorbeeld. ,,Ik blijf op de eerste plaats Rotterdammer, ook al ben ik inmiddels behoorlijk geworteld in Amersfoort. We blijven hier zeker voorlopig wonen."

Verder gaat Keijzer schrijven. ,,Dit voorjaar ga ik twee maanden naar Berlijn, in mijn eentje, en ga ik een novelle schrijven. Ik heb verhalen in mijn hoofd en die moeten eruit." Maar eerst de laatste horde nog: de dag dat hij daadwerkelijk de deur achter zich dicht zal trekken. ,,Daar kijk ik niet naar uit. Ik zie er best tegenop dat mijn regelmatige leventje ophoudt, dat ik niet meer op mijn fietsje naar het Eemhuis rijd en achter mijn bureau ga zitten. Die dagelijkse routine is me dierbaar. En ik zal mijn collega's van Scholen in de Kunst vooral missen. Zij zorgen ervoor dat Scholen in de Kunst nog beter en nog professioneler is geworden. Wat dat betreft laat ik de organisatie met een gerust hart achter."

Het afscheid is op woensdag 14 december in theater De Flint aan de Coninckstraat 60 in Amersfoort. Het afscheidsprogramma begint om 15.00 uur en vanaf 19.30 uur is het kerstconcert van Scholen in de Kunst. De toegang tot het kerstconcert is gratis, vrijkaarten zijn verkrijgbaar via www.scholenindekunst.nl.