• Arthur Brekelmans (24) in hurkzit in zijn kantoorruimte in de nok van zijn werkloods.

    Hans Vos

Hooglander Arthur Brekelmans geeft metaal handige gebruiksvorm

AMERSFOORT Gereedschap had Arthur Brekelmans als kleuter al in zijn vingers. Nog steeds kan de Hooglander niet zonder. Geestdriftig bestiert hij zijn eigen, jonge onderneming: Metaal-Art.

Hans Vos

Als hij een punt heeft gezet achter zijn enthousiaste verhaal over de mooie kanten van metaalbewerking, draait Arthur Brekelmans zich om. Uit de wandkast pakt hij een visitekaartje. En wat voor één. Dat kaartje zou vast de 'originaliteitsprijs 2017' winnen, mocht deze verkiezing er zijn. Het naamkaartje van de 24-jarige ondernemer is gemaakt van een lichte metaalsoort. Heel kunstzinnig en to-the-point. Een potentiële klant weet meteen dat de Hooglander zijn zaak heel serieus neemt, met oog voor details. 

De glimlach krijgt de ontvanger er gratis bij. Zo zal het er altijd aan toegaan in de kantoorruimte van zijn grote werkhal op het Amersfoortse industrieterrein De Isselt, die hij ruim een jaar in gebruik heeft. Het bedrijfspand ligt hemelsbreed op een paar kilometer van zijn woonplaats. Daar, op een oude boerderij, vlakbij de dorpskern van Hoogland, waar hij samen met zijn moeder, kunstenares Monica de Jong, woont, is hij voorzichtig met het ondernemerschap begonnen. In een aanpalend schuurtje. ,,Daar zat ik mijn eerste dingen te maken, voor familie en kennissen, ook 's winters als het steenkoud was.''

TERRITORIUM Een vakman in wording, ja, dat was Arthur Brekelmans al toen hij nog op de basisschool zat. ,,Van jongs af aan was ik met mijn handen bezig.  Echt.'' En dat hebben zijn toenmalige buren en omwonenden geweten. De tuin van de doorzonwoning in de Hooglandse wijk Bieshaar, waar hij opgroeide, en het ernaast gelegen plantsoen waren zijn territorium. ,,Toen ik een jaartje of zeven, acht oud was, begon ik hutten en boomhutten te bouwen. En ik maakte ondergrondse gangen. Ik was altijd buiten bezig, met een hamer en spijkers, met een schop. Ook op zondagen was ik aan het timmeren en graven. Totdat er na klachten uit de buurt een brief van de gemeente kwam. Daarin stond dat alles binnen twee weken weg moest zijn.''  

PROFESSIONEEL Deze sommering ontmoedigde hem niet. Verre van dat zelfs. Hij was en bleef in de greep van handarbeid. Na de stageperiode van zijn opleiding werktuigbouwkunde stond voor hem vast dat hij metaalbewerking op professionele basis wilde gaan doen. Ongebonden, als zzp'er. ,,Met het starten van mijn eigen bedrijf is een droom in vervulling is gegaan.'' Gefocust op seriewerk is hij nooit geweest. ,,Honderd dezelfde producten achter elkaar door lassen, nee, dat vind ik geestdodend, veel te saai. Daar ben ik veel te ambitieus voor. Ik werk zes dagen per week, soms met bloed, zweet en tranen, en met veel stress. Maar bovenal gemotiveerd. Dat komt ook en vooral door de grote verscheidenheid aan opdrachten door heel Nederland heen, van Groningen tot Maastricht.''

Wagenwijd staat de hoofdingang van het bedrijfsgebouw open. Uitnodigend. Het werk mag gezien worden. Een stagiaire is druk in de weer. De leerling werkt gestaag door aan de werkbank, zonder op of om te kijken, als zijn jonge baas ruim de tijd neemt om over Metaal-Art te vertellen. Dat doet Arthur Brekelmans eerst op de werkvloer, later in zijn kantoor. Een blik in elke hoek van de werkplaats maakt veel duidelijk. Metaal is er in allerlei soorten en maten en voor vrijwel elk praktisch idee toepasbaar: van meubels tot kozijnen, van open haarden tot balustrades. ,,Je moet ermee leren werken'', verklaart de doener. En hij heeft het overduidelijk in de vingers gekregen. ,,Er is niets mooiers dan zelf het wiel uit te vinden.''

Kijk je over de verschillende machines en langs de vele schappen met voorraden en producten heen, dan valt je oog geheid op fraaie canvasposters van een superformaat. De zwart-wit foto's zijn vrijwel allemaal gemaakt in New York in de jaren dertig van de vorige eeuw. Waarvan er één wereldbefaamd is: de foto van elf lunchende bouwvakkers in de wijk Manhattan. De mannen zitten op een stalen balk van de 69ste verdieping van een wolkenkrabber in aanbouw, terwijl hun voeten ogenschijnlijk ontspannen bungelen boven de duizelingwekkende diepte.

De opvallende fotokeuze betekent niet dat Arthur Brekelmans een voorliefde heeft voor New York. Het is de gestaalde perfectie die hem op dit beroemde doek zo aanspreekt. De kracht van metaal; zijn levenskracht. En hij heeft zich - waarschijnlijk onbewust - laten beïnvloeden door de dappere, gefotografeerde arbeiders. De opgewektheid die zij midden op hun drukke werkdag uitstralen, is op dit middaguur ook op hem van toepassing. Hij heeft zichtbaar plezier in zijn werk. En dat hoor je ook als hij voorgaat op de trap naar zijn kantoorruimte in de nok van de loods. Trapsgewijs hangen ingelijste foto's van recente werken die hij heeft afgeleverd bij tevreden klanten. Elke foto heeft een verhaal. Het is een mooie oogst. Trots wijst hij naar de afdruk van een scheidingswand die hij speciaal voor de eerste etage in het Eemhuis, het culturele centrum van Amersfoort, heeft gemaakt. ,,Een mooie uitdaging. Ik moest het vanwege het openbare karakter van dat gebouw volgens de geldende veiligheidsnormen maken.'' 

OMGEKEERDE HANDEL Arthur Brekelmans heeft zijn zaak niet zomaar Metaal-Art genoemd. ,,Art staat voor de kunst van het ambacht, voor de kunst van het ambachtelijk bewerken van metaal. En Art is de afkorting van mijn voornaam.'' De kneepjes van het ondernemerschap leert hij in de praktijk, elke dag opnieuw. ,,Het is een harde leerschool. In het begin ben ik bij het opmaken van offertes weleens de mist in gegaan met het schatten van mijn werkuren en met het berekenen van de hoeveelheid materiaal. Je moet natuurlijk niet te vaak inleveren of quitte spelen, uiteindelijk moet je er wat aan over houden. Inmiddels gaat het me een stuk beter af. Het grote voordeel is dat het product dat ik maak zichzelf verkoopt. De klant die zich bij mij meldt heeft iets nodig, ik maak dat op maat tegen een vooraf afgesproken prijs. Het is de omgekeerde handel. Ik hoef niet met een product te gaan leuren, ik hoef geen verkooppraatjes te houden. Gelukkig niet zeg.''