Kei 'n Roll: made in the Bandbunker

De Wagenwerkplaats heeft altijd iets met het spoor gehad. Nog steeds. In spreekwoordelijke zin worden op dit terrein ook musici op het goede spoor gezet. Ach, waarom kan de Bandbunker niet als een soort Abbey 'Railroad' Studio worden omarmd?

Arjan Klaver

Het aantal kinderen dat een muziekinstrument bespeelt is in de afgelopen jaren gehalveerd. De gemeentelijke bezuinigingen op cultuur wordt hierbij als voornaamste reden genoemd. En behoor je tot de muzikale overblijvers dan is het nog maar de vraag waar in dit volle polderlandje een geschikte oefenruimte is te vinden. Immers, in veel gevallen vormt geluidsoverlast of beperkte beschikbare ruimte een probleem. De Stichting Per Expressie heeft wat dat betreft net de juiste snaar weten te raken. Samen met een hoop jonge enthousiastelingen, draagt deze stichting bij aan het kunst- en cultuurklimaat in de stad. Een mooi podium voor jong talent. Met de Bandbunker, dat voorheen op de Wagenwerkplaats werd gebruikt als transformatorhuis, kunnen jonge artiesten flink oefenen. Op de website gaat de stichting zelfs verder. 'Het is een plek waar je van beginnend artiest of bandje uit kan groeien tot lokaal, landelijk of wereldwijd talent.' Hoe dan ook, de Bandbunker is de afgelopen maanden het tweede huis geweest voor de bandleden van de Amersfoortse band The Ame, een vuige hard-rock band met roots in de stoner-rock onder invloed van een flinke dosis rock & roll, rauwe riffs, zware baslijnen, knallende drums en diepe vocalen. Afgelopen zaterdag presenteerde deze band haar tweede ep waarvan het grootste deel in de Banbunker is opgenomen. Het vliegwiel van de keistedelijke popcultuur komt dankzij het behoud van de Wagenwerkplaats weer op gang.

VERKNOCHT „Zeven jaar geleden doodde ik de zomervakantie met het oefenen op een gitaar die ik uit verveling had aangeschaft", opent Tim van Veenschoten (21). Drie jaar geleden begon hij samen met bassist Robin Langbroek (22) en drummer Peter Apon (21) de band The Ame. Een bandnaam die haar afkomst niet verloochend. „Via tutorials op Youtube kon ik de akkoorden ontdekken. Binnen een paar dagen kon ik A Horse With No Name spelen van America. Een simpel liedje van niet meer dan een paar akkoorden die heel dicht bij elkaar zitten. Maar ik was gelijk verknocht aan dit instrument. Als autodidact heb ik me verder kunnen bekwamen. De muzikale ambities kregen vorm toen ik met Robin en Peter drie jaar geleden The Ame formeerde. We hadden op het Farelcollege net de examens achter de rug. Peter studeert nu biotechnologie, Robin rechten en ik muziekmanagement. Een studie die ik in mijn geval combineer met verschillende baantjes, zoals bij Fluor en Postulart Music. Laatstgenoemde is een breed georiënteerd muziekbedrijf die het dagelijks management, boekingen en releases van artiesten verzorgt. Zij wordt ook ingehuurd door festivals en venues. Maar goed, in de Bandbunker vonden de eerste jamsessies van The Ame plaats. Doordat we geen geschikte zanger konden vinden, heb ik de microfoon naar me toegetrokken. We wilden coûte que coûte eigen nummers maken. We lieten ons inspireren door Engelse bands als Led Zeppelin. Zo hebben we een keer een baslijn van hen als opstap gebruikt. Uiteindelijk is niets meer over van de baslijn van John Paul Jones. Maar zo is wel het nummer Higher Than The Sun ontstaan. Op de eerste ep staan nog drie nummers die we vorig jaar hebben uitgebracht. Het grootste deel van de nieuwe EP is ook opgenomen in de Bandbunker. De productietijd heeft ongeveer acht maanden in beslag genomen. Het halen van de noodzakelijke propedeuse slurpte natuurlijk ook de nodige tijd op."

COCAINE TRAIN De muziek van The Ame is te beluisteren op Spotify en iTunes. De diepe vocalen van Tim doen een beetje denken aan Peter te Bos die in de jaren '80 met Claw Boys Claw de hitparade bewandelde. Na het uitbrengen van de ep kon deze Amersfoortse band via optredens aan de weg timmeren. Behalve optredens in Onder de Linden en Boothill en in 30 andere zalen in ons land werd de band uitgenodigd voor een festival in het Gelderse Erp. „Daarna hebben we de optredens gecombineerd met het verzamelen van materiaal voor vier nummers die we op onze tweede ep wilden zetten", vervolgt Tim. „Natuurlijk weet je dat een riff of melodie op onverwachte momenten door je hoofd kan gaan. Zoals op feestjes in de stad waar tegenwoordig soms cocaïne wordt gebruikt. Het heeft uiteindelijk de tekst opgeleverd voor het nummer Cocain Train: Take a ride in a cocain train, oftewel stap op een trein waarin je jezelf kunt tegenkomen."

Afgelopen zaterdag vond de release plaats op Perron Expressie, nabij de geboorteplek van de vier nieuwe arrangementen. Lekker rauw. Net als de Amersfoortse punkrockers van Ego Dream die ook die avond optraden. Tim heeft het idee dat het muziekklimaat in de stad weer aan een renaissance is begonnen. „Natuurlijk is zo'n Bandbunker een geweldige aanjager", oordeelt Tim. „Uiteindelijk wil ik na mijn studie ook een dergelijk concept neerzetten waarin singer/songwriters en bandjes via sharing music elkaar kunnen versterken. Daarnaast wil ik ontwerpers betrekken bij deze smeltkroes, om promotiemateriaal voor de artiesten te ontwerpen. Maar eerst gaan we met The Ame lekker aan de weg timmeren. Zwarte Cross, DWDD, Lowlands? Wie weet. Ik heb bij Ron Jagers onze muzikale diensten aangeboden voor het benefietfestival naar aanleiding van de vreselijke brand in het Knopjesmuseum. Je moet het samen doen om er wat van te maken."

foto The Ame met Tim van Veenschoten (links).