• Marcel Koch

Steun bij omgangsregeling

AMERSFOORT Humanitas is een landelijke vrijwilligersorganisatie. Zij biedt persoonlijke ondersteuning aan mensen die het even niet in hun eentje redden. In deze serie belichten we het wel en wee van de Eemlandse afdeling. Vandaag gaat het over het traject Begeleide OmgangsRegeling (BOR).

Marcel Koch

Ze stond ooit voor een klas van 31 kinderen, waarvan de helft van gescheiden ouders. ,,Als ouders uit elkaar gaan, laat geen kind dat onberoerd'', weet Josien Elbers. ,,Daarom is een goede omgangsregeling tussen de ouders voor het welzijn van het kind zo belangrijk. Dat voorkomt een hoop problemen, ook voor in de toekomst.'' Ze zegt eveneens: ,,Hoe ernstig het conflict ook is, elk kind heeft recht op contact met zowel de vader als moeder.''

Elbers, voormalig leerkracht op een basisschool, is vrijwilliger bij het traject Begeleide OmgangsRegeling, kortweg BOR. Drie jaar geleden moest ze noodgedwongen een punt zetten achter haar werkzaamheden, Elbers kampt met de ziekte van Lyme. ,,Maar niets doen zit niet in mijn DNA.'' Natasja Huisman, coördinator van BOR, ontving haar met open armen. ,,Met haar onderwijservaring is Josien uitermate geschikt voor dit werk. Ze voelt de kinderen feilloos aan.''

Huisman is scheidingsmediator van professie en kreeg een jaar geleden de opdracht van Humanitas Eemland om BOR vorm te geven. Landelijk binnen Humanitas een langlopend traject, maar nog onbekend in de regio Eemland. De eerste aanvragen van gebroken koppels lieten niet lang op zich wachten. Volgens Huisman voorziet BOR duidelijk in een behoefte. ,,De praktijk leert dat ouders niet altijd in staat zijn om een omgangsregeling te maken of in stand te houden. Soms kan een regeling wel op papier staan, maar als gemaakte afspraken niet nageleefd worden, kunnen er conflictsituaties ontstaan, met als gevolg dat een ouder zijn of haar kind niet meer ziet. Of waarbij het contact minimaal is. In dat geval proberen we het contact te herstellen." Ze vervolgt: ,,Ouders werken op vrijwillige basis mee en onze rol is puur ondersteunend. We maken ook geen rapportages van de ontmoetingen.''

Huisman schetst een scenario van een zorgvuldig te nemen stappenplan, waarbij de eerste stap een ontmoeting is tussen het kind en ouder in een omgangskamer. Hierbij is de vrijwilliger aanwezig. ,,Om het contact soepel te laten verlopen'', verduidelijkt Huisman. ,,Als een ouder een kind lang niet heeft gezien hangt er een bepaalde spanning in de lucht. De vrijwilliger is er voor om die gespannen sfeer te doorbreken door bijvoorbeeld het gesprek op gang te brengen. Als vrijwilliger laat je de conflictsituatie onbesproken. Je bent er voor het welbevinden van het kind en om de goede sfeer te bewaken.'' Dat is niet altijd even gemakkelijke erkent Huisman die de vrijwilligers niet zonder een gedegen training het veld instuurt. ,,Als vrijwilliger moet je sterk in je schoenen staan en je grenzen weten te stellen."

Voor het project klopte Huisman onder meer aan bij InDeBuurt033, Sovee en wijkteams. ,,Daarmee werken we inmiddels nauw samen.''