Heuptasje om en dansen, shake, shake, skake… waar is de disco gebleven?

12-09-2019, 14:43 |Van onze partner

Het leek alsof het nooit meer zou verdwijnen, de discotheek. Waar is deze gebleven? In menig stadse straat zie je nog wel eens een vervallen pand waar vroeger de ‘hussle’ werd gedanst. Allemaal eenzelfde soort pak en exact dezelfde pasjes. De blazers doen hetzelfde hupje en de gitarist beweegt smooth
mee met de voorzangers. Het ziet er kek uit, zou je anno 2019 zeggen. In de seventies waren The Trammps vooral disco!  Tavares doet er nog een schepje bovenop, door allemaal keurig in één lijn te gaan staan en dezelfde pasjes uit te voeren. Vijf mannen en Heaven must be missing an angel. Veel mensen kunnen er nog altijd niet stil bij blijven staan. En ook zeker niet als de goedlachse KC gaat zingen samen met The Sunshine Band: ‘Shake, shake, shake… 

Bestaat de disco nog?
In de jaren zeventig en tachtig hoorde je dit in de discotheek. Wie gaat er nog wel eens naartoe? Bestaan ze überhaupt nog?  Eigenlijk was een discotheek in de jaren zestig een nachtclub waar flink gedanst werd, maar in de jaren zeventig breekt het genre disco pas echt door als de discotheek, gevuld met disco-muziek, meer wordt dan een nachtclub. Niet alleen wordt er op de muziek gedanst in de disco, maar bereiken disconummers ook de radio. 120 beats per minuut en dansen maar!  Op sly & the Family stone, de Trammps, James Brown en The Village People. En natuurlijk: KC & the Sunshine Band. Maar de echte doorbraak van de disco heeft Gloria Gaynor op haar naam staan met ‘Never can say goodbye’. 

Heuptasje om en dansen maar
Als de film Saturday Night Fever in 1977 uitkomt, is het hek van de dam. Heuptasje of heuptas om en dansen maar op nummers van The Beegees. Je leerde de dansjes uit je hoofd en sommige dansscholen boden heuse disco-dansjes aan zoals de ‘hussle’ en de ‘bump’.  Tegenstanders waren er ook, die het ‘lege’ muziek vonden en je was als ‘disco’ helemaal uit de gratie als je omringd werd door alternativo’s die liever Fleedwood Mac hoorden.  Het was echter niet tegen te houden en de ene na de andere groep kwam met een discosong. Sister Sledges bijvoorbeeld of Donna Summer, Kool & The Gang en Chaka Khan. 
 

Stock, Aitken en Waterman
Mike Stock, Matt Aitken en Pete Waterman vormden een trio dat grote hits produceerden in dit genre. Vooral vanaf begin jaren tachtig scoorden ze de ene hit na de andere. Denk aan Venus van Bananarama en Respectable van Mel & Kim. In 1988 maakten ze nummer voor Kylie Minogue en Rick Astley. In 1990 ging Jason Donovan helemaal los met nummers van het trio.  In Nederland hadden we in die jaren Luv’ en de Dolly Dots die scoorden met het zogenoemde eurodisco. En ja… de Dolly Dots schreven ook geschiedenis door hun kleding helemaal in stijl aan te passen. Ook heuptasje dames waardig!  Tegenwoordig treffen we de muziek nog een enkele keer op de radio of op zenders die de disco nog altijd aanhangen. Bij Flash Mobs doet het het ook nog goed. En dan gaat iedereen toch ineens los!