• Mehmet Akcan wil bij Cobu Boys weer ouderwets zijn voeten laten spreken en het verleden achter zich laten.

    Rinus van Denderen

Akcan is ouder én wijzer: 'Dikke middelvinger naar ze, ik ga verder'

AMERSFOORT De voetbalcarrière van Mehmet Akcan is opmerkelijke. Meerdere clubs staan er op zijn cv en bij elke club valt er een uniek verhaal te vertellen. Nu is hij terug bij Cobu Boys, de plek waar hij rust hoopt te vinden, nadat de inmiddels 30-jarige voetballer eerder was gestopt wegens discriminatie.

Jeroen van der Veer (@JeroenvdVeer)

Een zware donderdagavondtraining is net achter de rug, als Mehmet Akcan de kleedkamer uitloopt. Zijn haarbos valt hierbij direct op, maar wie goed kijkt, ziet daaronder ook twee glinsterende oogjes. De 30-jarige verdediger is terug bij Cobu Boys en heeft het plezier in het spelletje na turbulente seizoenen weer gevonden.

Na de training zitten al zijn teamgenoten in de kantine aan een lekker drankje, als Akcan plaats neemt op de praatstoel. Voor hem even geen Malibu met cola. Hij vindt het tijd zijn verhaal te doen en duidelijkheid te geven over bepaalde zaken. Hij is namelijk geen lastige jongen, maar iemand die niet tegen onrecht kan. Mede daardoor botste de Amersfoorter in het verleden met enkele trainers en stopte hij met voetbal toen hij werd gediscrimineerd.

DOOR HET VUUR In de jeugd van VVZA behoorde Mehmet Akcan tot een gouden lichting. De Turkse verdediger was een veelbelovende junior, maar zijn voetbalcarrière verliep anders dan hij had gehoopt. ,,Dit kwam deels door mijn mentaliteit", is Akcan zelfkritisch. ,,Ik pakte veel kaarten, zei er wat van als ik het ergens niet mee eens was en heb verkeerde keuzes op voetbalgebied gemaakt. Ja, soms heb ik daar spijt van. Maar weet je wat het is: ik kan mijzelf wel recht in de spiegel aankijken. Ik kan niet tegen onrecht en zeg wat ik vind. Alleen nu, ik ouder ben, denk ik bij mijzelf wel eens: had wat vaker je mond gehouden."

VVZA, Cobu Boys, Zebra's, HVC, Vliegdorp, APWC en KVVA; het zijn de clubs waar Akcan heeft gespeeld. Soms ging hij meerdere keren terug naar dezelfde club, zoals bij VVZA en Cobu Boys. ,,Er zijn drie trainers die ik echt hoog heb zitten: Imam Evre, Femke van Odijk en Bert van den Brom. Zij zijn ook geïnteresseerd in de mens achter de voetballer; dat zie je niet vaak. Voor deze drie ga ik echt door het vuur. Vooral bij Femke, die ik zie als mijn zusje. Zij gaf mij de kans om weer bij Cobu Boys te voetballen. Ik had een naam, want pakte veel kaarten en ik zou lastig zijn. Zij prikte erdoorheen en geloofde in mij als persoon."

DISCRIMINATIE Inmiddels twee seizoenen geleden maakte Akcan een voor hem verschrikkelijk moment mee. Als speler van Cobu Boys speelde hij een duel tegen het Veenendaalse Panter en kreeg hij te maken met discriminatie: ,,Hun supporters begonnen onze keeper na de wedstrijd uit te lachen om een fout. Daar heb ik toen, op een hele normale manier, wat van gezegd. Ik kwam voor mijn teammaatje op, zonder daarbij te schelden. Zij begonnen mij vervolgens te discrimineren. Ik was een bommenlegger en weet ik het wat allemaal. Nu ik dit zo zeg, raakt het mij nog steeds."
De verdediger stapte naar de scheidsrechter en vroeg of hij er nog wat aan ging doen. ,,Dat gebeurde niet en dat heb ik nooit begrepen. Veel supporters van hen deden eraan mee. Ik werd echt gekwetst. Ook aan Cobu Boys heb ik gevraagd stappen te ondernemen, maar de KNVB kon uiteindelijk weinig doen. Ik besloot mijn spullen in te leveren; het plezier was ik volledig kwijt."

KVVA TITELKANDIDAAT Het voorval zorgde voor een grote deuk in het vertrouwen van Akcan. ,,Ik kon niet begrijpen dat mensen zo waren. Dat jaar ben ik wel gaan kijken bij mijn teamgenoten en zag dat het slecht ging. Aan het eind van het seizoen besefte ik dat ik mijn maatjes met mijn besluit liet vallen en keerde terug. Ik deed nog een wedstrijd of zeven mee, alleen we degradeerden. Nog altijd kon ik het incident niet loslaten en besloot naar KVVA te gaan. De club waar Femke van Odijk op dat moment trainer was."

Onder haar vond hij het plezier terug en afgelopen seizoen was Akcan reserve-aanvoerder. ,,Ik had haar beloofd ooit onder haar te voetballen en ik ben iemand van zijn woord. We wonnen de eerste zeven duels en waren titelkandidaat. Toen werd het kouder, kwamen er minder spelers trainen en stortte alles in. Zonde, want het had zo mooi kunnen zijn."

STRIJDEN Na afgelopen seizoen besloot Akcan, samen met zijn maatje Wessel Schmidt, terug te keren bij Cobu Boys. Wederom onder trainer Van den Brom en opnieuw in de clubkleuren waar het twee seizoenen geleden misging. ,,Ik heb het discriminatie-gedeelte achter mij gelaten. Dikke middelvinger voor de gasten die dat deden; ik ga verder. Zij kennen mij niet persoonlijk en inmiddels weet ik beter. Met Cobu Boys wil ik voor de titel gaan spelen en belangrijk voor de groep zijn. Persoonlijk is er voor mij veel concurrentie centraal achterin, maar ik wil strijden voor mijn plek en voor deze mooie club. Ik ben ouder, wijzer en heb meer levenservaring. Ja, die wilde haren ben ik wel verloren... al zou je dat niet zeggen met deze bos met haren hè?"